Groots en meeslepend! Zo wilde ik altijd leven… En het werd ook groots. In alle opzichten. Totdat het steeds kleiner werd.

Heel lang dacht ik dat vrijheid betekende dat ik kon doen en laten waar ik zin in had. Zonder verplichtingen, regels of beperkingen. Want dat was saai. Dacht ik.

En in het begin voelde dat ook zo. Vrij, avontuurlijk en rebels. Maar op een gegeven moment helemaal niet meer.

Want wat gebeurt er als je iets niet meer kunt laten?

Als kiezen geen keuze meer is

Als er een verlangen opkomt en je daar automatisch in meegaat, zonder dat er nog ruimte zit tussen wat je denkt, voelt en vervolgens doet, dan kies je niet meer.

Dan word je meegenomen.

En precies daar begon mijn beeld van vrijheid te kantelen.

Wat ik in de loop der jaren heb geleerd, is hoe belangrijk die tussenruimte is. Dat kleine moment waarin je niet direct reageert, maar ook niet wegduwt wat je voelt. Gewoon even helemaal aanwezig blijven bij wat er is.

Dat klinkt simpel. En dat is het ook.

Totdat je te maken hebt met gewoontes of verslavingen die zich diep hebben vastgezet. Dan vallen verlangen en actie vrijwel samen. Zonder pauze, zonder adem, zonder keuze.

Van leegte naar ruimte

In het begin voelt niet toegeven als verlies. Alsof je jezelf iets ontzegt. Maar wanneer je er even bij blijft, verandert er iets.

De leegte die je probeerde te vullen, wordt ruimte. En in die ruimte ontstaat rust.

Niet omdat je iets doet, maar juist omdat je even niets doet.

Wat eerst onrustig en ongemakkelijk voelde, blijkt iets te zijn waar je gewoon bij kunt blijven. Zonder dat je er meteen iets mee hoeft.

Wat daar vaak onder zit, is iets wat we liever niet voelen: onrust, leegte, spanning.

En precies daarom reageren we zo snel.

Niet vanuit zwakte, maar omdat we het ongemak willen vermijden.

Maar als je daar bewust bij kunt blijven, zonder iets te doen, merk je dat er iets verandert.

Niet in één keer. Niet spectaculair. Maar wel genoeg om te voelen dat er iets verschuift.

Vanuit die plek voel je weer wat klopt en wat je echt nodig hebt.

Hier kantelt het

Wat ik steeds weer zie – bij mezelf en bij mijn cliënten – is dit:

Op het moment dat je een impuls niet direct volgt, ontstaat er een moment. Een kleine pauze.

En precies daar zit het verschil.

Daar vind je wat je kwijt was: de mogelijkheid om te kiezen.

Niet omdat je jezelf tegenhoudt, maar omdat je niet meer automatisch meegaat.

Wat je terugpakt

Een verslaving – in welke vorm dan ook – is een leven zonder tussenruimte.

Verlangen en actie vallen samen. Zonder pauze, zonder adem, zonder keuze.

En daarom voelt het in het begin zo irritant om niet toe te geven. Alsof je iets mist.

Maar wat je eigenlijk doet, is juist iets terugpakken: je vrijheid.

Misschien is dit daarom iets om vandaag eens mee te experimenteren:

👉 Kijk of het je lukt om één impuls niet meteen te volgen. Niet toegeven, niet onderdrukken, niet wegduwen. Er gewoon mee zijn en het gevoel observeren.

En dan zien wat er gebeurt.

Dat kleine moment kan alles veranderen.

Echte vrijheid zit niet buiten je. Die zit vanbinnen.

In dat ene moment tussen denken, voelen en doen. Daar zit een wereld aan mogelijkheden.

Voel je dat je hier wel wat hulp bij kunt gebruiken, dan ben je welkom.

Lees hier wat het anderen heeft gebracht.

Of plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Geen druk. Geen verplichting. Wél een keuze.