Waarom we te veel drinken?

Why do we struggle? is de titel van een YouTube talk van Adyshanti, een fijne no-bullshit spiritual teacher waar ik regelmatig naar luister. Hoe dan ook is het een interessante vraag, want állejezus, we ploeteren wat af met z’n allen. Vaak zijn we ongelukkig door bepaalde situaties. Als die nou eens anders waren, denken we, dán zouden we gelukkig zijn.

 

Adyashanti - Why We Struggle Satsang Talk

 

Soms lijd je heftig, maar meestal is het aan de oppervlakte. Een soort van voortdurende lichte weerstand, die je nauwelijks meer opvalt, maar waardoor je je de hele dag aan van alles en nog wat kan ergeren. Of je nou te lang in de rij voor de kassa moet wachten, je buren te veel herrie maken of als je weer eens geen parkeerplek kunt vinden.

Maar wat ik steeds beter ben gaan snappen is dat het niet aan de rij voor de kassa, niet aan de buren, noch aan de onvindbare parkeerplek ligt, maar alleen maar aan mij. Omdat het niet gaat zoals ik vind dat het zou moeten gaan.

Het ís

‘Het is…’ dit zijn de gevleugelde twee woorden van vriendin L. wanneer er zich iets heeft voorgedaan waar we niet blij van worden. Want als ik me shit voel, is het omdat ik zelf niet in harmonie ben met dat wat domweg ís.

Dat is waarom we lijden. Alleen maar door weerstand. Vanwege wat dan ook. Wanneer we de strijd aangaan met het leven, zullen we alleen maar verliezen.

Life is empty and meaningless, leerde ik bij Landmark, één van mijn eerste ‘spirituele’ scholen, waar zo’n twintig jaar geleden heel Amsterdam van in de ban was. Want het leven ís gewoon en het gaat zoals het gaat. Alleen wij mensen geven betekenis aan de dingen. En dat doen we met onze gedachten erover, die weer zijn ontstaan door conditioneringen en programmeringen. De conclusie van de training was dan ook: We are meaning-making machines.

Ik schrijf dit nu even leuk samengevat in één alinea, maar wij hadden er destijds drie dagen en een avond voor nodig voordat het kwartje viel. Maar toen viel het ook en was de opluchting groots. De letterlijke verlichting was voelbaar in die enorme zaal. Ik kan me het nog precies herinneren: een gevoel van immense ruimte, in m’n hoofd, in m’n hart, in m’n hele lichaam.

Maar zoals alles nu eenmaal komt en gaat, verdween dat gevoel helaas ook weer.

De menselijk conditie is er nu eenmaal een van eindeloos geworstel, afgewisseld met korte en soms langere momenten zonder. En omdat we ons van die weerstand willen bevrijden, praten we te veel, klagen we te veel, mediteren we te veel, lezen we eindeloos zelfhulpboeken, luisteren en kijken we naar te veel YouTube-filmpjes, zitten we te vaak op social media, gebruiken we drugs, roddelen we, springen we met parachutes uit vliegtuigen, kijken we non-stop series, roken we te veel, hebben we altijd de radio aanstaan en ja daar komt-ie: drinken we te veel.

Waarom we te veel drinken?

Instant verlichting

Alcohol is het perfecte middel om het gezever in je hoofd om zeep te helpen en brengt instant verlichting. Toen ik onlangs een aflevering van ‘Sophie in de mentale kreukels’ terugkeek, werd dat me weer geheel en al duidelijk. Na een lange dag van diverse therapieën, zie je Sophie (Hilbrand) met een groot glas witte wijn op de bank ploffen. Nadat ze een slok genomen heeft verschijnt er een ontspannen glimlach rond haar mond en verzucht ze: ‘Oh, maar ik had gewoon een glas wijn nodig! Ik dacht even dat ik gek was geworden.’

En dat denken er velen met haar, na een lange dag van werken, zorgen en de nodige stress. Vaak blijft het er dan ook niet bij één en voor je het weet, slobber je er te veel. Tell me about it!

Na jaren van niet drinken, begon ik steeds beter te begrijpen dat het niet zozeer ging om de alcohol, maar eerder over mijn gedachten over de alcohol en hoe ik daarmee omging. Ik ontdekte dat ík het probleem was. Niet de alcohol.

Gedachten komen en gaan. Net zoals golven op het water. Ze hebben niets te maken met wie we in wezen zijn. Onze ware identiteit is namelijk ‘gewaar-zijn’. En nee, dat is niet vaag, want dat is waarom je weet dat je leeft. We zijn altijd gewaar via al onze zintuigen. Zelfs wanneer we slapen. Dan ‘zijn’ we er gewoon, alleen onze gedachten stoppen. Ons kleine ‘ik-je’ - de 'persoon' die we denken te zijn - is er even niet. Daarom werkt slaap zo helend en verfrissend.

En tussen dat ‘gewaar-zijn’ en de zintuigen in bevindt zich dus de mind - die meaning making machine - die we absoluut nodig hebben om te kunnen leven en zaken te ondernemen, maar die ook gevormd is door van alles wat er bedoeld en onbedoeld is ingepropt en - geslopen. En die mind is overvol.

Nieuwe keuzes

Onze gedachten proberen ons van alles wijs te maken, wat we nog geloven ook. De mind kan tricky en geniepig zijn, zonder dat we het door hebben.

Totdat je door inzicht meer helderheid krijgt en ineens kunt zien wat je onderdrukte en ontkende. ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt,’ zei Cruijff destijds ook al. Of zoals good old wise Wayne Dyer stelde: ‘When you change the way you look at things, the things you look at change’. Dan ervaar je ruimte en volop mogelijkheden voor nieuwe keuzes.

Een cliënt van mij verloor onlangs een dierbare vriendin door ziekte. In plaats van haar emoties weg te drinken, wat ze vroeger zeker had gedaan, was ze nu in staat om een nieuwe keuze te maken. Ze koos ervoor om haar verdriet helemaal te voelen en rauw te ondergaan.

Dat betekende dat ze een paar weken even helemaal stopte met alcohol. Dus ook niet ééntje. Verder drinkt ze af en toe. Met mate. Alleen wanneer ze zich goed voelt. Niet meer om nare gevoelens te onderdrukken. Ze voelt zich krachtiger en vrijer dan ooit, omdat ze heeft geleerd hoe ze met haar weerstand kan omgaan en alle bewust heeft leren kiezen. Dat is waar vrijheid wat mij betreft over gaat.

Voel jij dat je eigenlijk te veel drinkt (of gebruik je andere drugs)? Zou je er graag anders mee om willen gaan en vind je het lastig om erover te praten? Wil je minder drinken en weer leren voelen waar je grens ligt? Als jouw coach kan ik je daar bij helpen.
 
Benieuwd? Lees dan verder...