Liesbeth List

Van ouder worden heeft Liesbeth List (65) geen last - al wil ze wél een zo aantrekkelijk mogelijk uiterlijk blijven houden - maar ze begint zich steeds meer te realiseren dat de koek bijna op is. Een gesprek over (on)echt zijn, Marijke Helwegen, ouder worden en het gemis van familie.

Echt
Liesbeth List: “Het woord ‘echt’ kan op zo veel dingen betrekking hebben; is het écht of gelogen? Is het écht marmer of lijkt het alleen maar zo? Is iemand écht zo of speelt diegene een rol? Toen ik de rol van de Franse zangeres Edith Piaf vertolkte in de gelijknamige musical wás ik haar echt. Ik had haar tot in den treuren bestudeerd en was daardoor in staat letterlijk in haar huid te kruipen, totdat de voorstelling weer afgelopen was.
Ik geloof bij uitstek in de waarheid. Die is immers echt. Tegelijkertijd kun je je afvragen wat ‘de waarheid’ is, want mijn waarheid hoeft natuurlijk niet die van een ander te zijn. Mijn waarheid is dat ik leef en dat ik gezond ben. Dat mijn omhulsel misschien ouder wordt, maar dat ik diep vanbinnen dezelfde persoon blijf. Net zoals het feit dat ik ben geboren als Elizabeth Dorothea Driessen – mijn ouders noemden me Elly – en ik pas later mijn huidige naam kreeg. Dat was toen ik als kind door mijn stiefmoeder bij mijn pleegouders op Vlieland werd gebracht. De naam van mijn pleegvader was List en zij besloten dat ik vanaf dat moment als Liesbeth List door het leven zou gaan. Toch heb ik me daardoor nooit anders gevoeld. Pas toen ik ouder werd en ik in de spiegel naar iemand keek die steeds minder op mij begon te lijken, heb ik besloten om bij de Bergmann Kliniek het een en ander te laten liften. Zoals mijn ogen, hals en gezicht. Hierbij wordt al het hangende en overtollige vel weer netjes rechtgetrokken als het ware. Daar zie je niets meer van. Alles is keurig weggewerkt en geheeld. Daarbij is het alweer enige jaren geleden. Veel later heb ik bij dezelfde kliniek een laserbehandeling ondergaan. Hierbij worden alle vlekjes, putjes en lijntjes – die je door de jaren heen nu eenmaal cadeau krijgt – letterlijk weggebrand. Dit gebeurt onder narcose. Na dit soort behandelingen moet je wel even wat tijd vrij hebben om bij te trekken, want het is natuurlijk niet niks. Het resultaat was het echter meer dan waard. Voel maar hoe zacht! Ik heb gewoon weer een babyhuid. Daar is niets onechts aan. Ik streef er niet naar om er als een meisje van twintig uit te zien, maar ik wil wel een verzorgd en zo aantrekkelijk mogelijk uiterlijk behouden. Dat past bij wie ik ben en hoe ik mij voel. Met ouder worden op zich heb ik namelijk geen enkele moeite. Ik ben blij met al mijn ervaringen en hoe ze mij hebben gevormd. Alleen vraag ik me wel eens af: hoe lang heb ik nog? En zal het allemaal wel goed blijven gaan? Ach, dat soort gedachten levert niets op, weet ik ook wel. Dan denk ik maar aan Mary Dresselhuys die vrolijk 98 is geworden. Zo kan het ook en daar focus ik me liever op.”

Marijke Helwegen
“Marijke Helwegen… Die heeft - moet ik toegeven - een heel originele manier gevonden om beroemd te worden. Ik ken haar niet persoonlijk, maar ze staat natuurlijk volop in de Nederlandse bladen. Zonder schandalen of wat dan ook. Ze heeft het op eigen wijze voor elkaar gekregen en dat ook nog eens op latere leeftijd. Ik vind haar een fenomeen. Een ander woord kan ik er niet voor bedenken.”

Twee gezichten
“Sinds vrouwen op twee benen lopen, maken ze zich mooi op hun eigen wijze. Kijk maar naar bijvoorbeeld Aphrodite, de afbeeldingen van de farao’s, alle oude schilderijen of de werken van Michelangelo. Make-up heeft hierbij ook altijd een belangrijke rol gespeeld. Zeker in de showbizz met al z’n glitter en glamour kom je er niet onderuit. Opgemaakt en wel ben ik Liesbeth List - de artiest - die er in functie geheel anders uitziet dan wanneer ze thuis is of gewoon een boodschap in de buurt doet. Dan ben ik Elly Driessen. En geloof me, dat is niet zomaar een verschil. Als ik Elly ben, lopen mensen me straal voorbij. Ik kamp dan ook niet met het probleem van veel bekende Nederlanders die voortdurend herkend worden. Wel zo rustig. Dus behalve twee namen heb ik twee gezichten en ook die horen beide bij mij. Gelukkig heb ik een goed basisgezicht met hoge jukbeenderen en met bepaalde make-up - vooral rond mijn ogen - verander ik dus compleet. Dan doe ik mijn masker op, zeg ik wel eens, het masker van Liesbeth List.”

Pruiken
“Ik word er wel eens moe van dat ik altijd in de media wordt afgeschilderd als ‘die Liesbeth List met haar pruiken’. Door een auto-ongeluk begin jaren zeventig raakte ik gewond aan mijn hoofd waardoor ik tijdelijk een pruik moest gaan dragen. Dat kwam nog niet eens zo slecht uit in die tijd, aangezien dat toen erg in was. Enfin, die pruik beviel goed. Het was overigens geen volledige pruik - en dat is het nog steeds niet - maar een zogenaamd haarstuk dat door je eigen haar wordt geweven. Ik durf te beweren dat bijna alle bekende Nederlandse vrouwen en celebrity’s over de hele wereld er minstens één in hun kast hebben liggen of misschien hebben ze van die zogenaamde hairextensions. Sterker nog, sterren als Brigitte Bardot en al haar collega’s uit die tijd liepen al met zo’n haarstuk! Dat staat ook in het speciale kunstboek dat dit jaar uitkomt en waarin allerlei kunstzaken, zoals muziek, dans en mode in relatie met mij aan de orde komen. ‘Liesbeth List door de jaren heen’ is de grondgedachte ervan.”

Familie
“Familie is voor mij heel belangrijk. Ik ben een echt familiemens, maar ben er helaas lang van verstoken geweest. Als baby heb ik samen met mijn moeder in het Jappenkamp gezeten. Niet lang daarna pleegde zij zelfmoord. Mijn vader hertrouwde met de klassieke ‘boze stiefmoeder’ die ervoor heeft gezorgd dat ik in een weeshuis terechtkwam en daarna bij verschillende gastgezinnen. Uiteindelijk wist ze mij te slijten aan een kinderloos echtpaar op Vlieland.

Mijn nieuwe ouders hebben me liefdevol, maar met strakke hand opgevoed. Gedienstig en dankbaar, zo heb ik me altijd opgesteld. Uit pure overlevingsdrang heb ik me iedere keer weer aangepast en was er nauwelijks plaats voor mijn eigen gevoelens. In mijn jeugdjaren heb ik dus niet het vertrouwen en de veiligheid ervaren waar je als kind juist zo’n behoefte aan hebt. Dat heeft mijn gevoel van eigenwaarde toch aangetast. Dit patroon herhaalde zich later in mijn relatie waarbij ik me ook compleet volgens de wensen van mijn toenmalige partner gedroeg. Totdat ik yogalessen begon te volgen. Door de inspirerende lessen van mijn leraar en de boeken van de Indiase wijsgeer Krishnamurti, kreeg ik steeds meer inzicht in mijn levenssituatie. Ik ging eindelijk begrijpen dat ik goed was zoals ik was en begon voor het eerst in mijn leven werkelijk in mezelf te geloven.

...

Hierdoor kon ik uit die verstikkende relatie stappen. Nu ben ik alweer 27 jaar samen met mijn man Rob. Hij houdt van me zoals ik ben en toont me tot op de dag van vandaag zijn onvoorwaardelijke liefde. Samen kregen we 23 jaar geleden onze dochter Elisah, het grootste geschenk in mijn leven. Op dat moment dacht ik: ik heb eindelijk familie! We hebben haar altijd overladen met liefde en alles stond in het teken van haar. Toen ik de rol van Edith Piaf zou gaan spelen, heeft Rob zijn restaurant verkocht om voor Elisah te kunnen zorgen. Met z’n drieën zijn we een sterk team.

Rob staat me met raad en daad bij en Elisah verzorgt onder meer alle merchandising rondom ‘het product Liesbeth List’. Maar bovenal vormen we - samen met onze hond Dana - een hechte familie waar ik intens dankbaar voor ben. Inmiddels heb ik ook weer contact met de familie van mijn moeder en met mijn halfzus uit Nieuw-Zeeland. Zij is de dochter van mijn vader en stiefmoeder. Het heeft even geduurd, want ik zat niet te springen om contact. Ergens was ik toch jaloers dat zij de liefde van mijn vader wel heeft gekregen. Gelukkig was dat gevoel snel over toen ik haar uiteindelijk ontmoette. Ze voelt als een volledige zus die ik niet meer uit mijn leven kan en wil wegdenken.”

Emoties
“Hevige emoties zijn mij niet vreemd. Ik heb ze ervaren en ervaar ze nog steeds. Pijnlijke, maar ook blije. Als ik een stroom van liefde zie, kan ik wel huilen. Mensen die lief voor elkaar zijn, die met elkaar dansen en zingen… dan denk ik: het is niet alleen maar een rotwereld! Er zijn gelukkig niet alleen maar mensen die elkaar afslachten, al wil de media ons wel anders doen geloven. Verder heeft mijn vak, ondanks de show, veel met emoties te maken en eigenlijk is show ook emotie. Ik houd daarom van de showbizz. Ik wilde beroemd worden, ik werd het en ik vind het heerlijk!”

PS
Liesbeth List werd op 12 december 1941 geboren als Elizabeth Dorothea Driessen in Bandoeng in Nederlands-Indië. Haar moeder overleed toen ze vier jaar was en haar vader hertrouwde met een vrouw die haar liever kwijt was dan rijk. Tenslotte groeit ze - als Liesbeth List - op bij een kinderloos echtpaar op Vlieland. Na haar eindexamen vertrekt ze naar Amsterdam om een opleiding aan de mode-academie te volgen, maar diep in haar hart wil ze niets liever dan zingen en beroemd worden. Al snel weet ze zich te mengen in de Amsterdamse kunstscène en valt Ramses Shaffy als een blok voor haar charmes en talent. Dit is het begin van een wervelende carrière.