Saskia Temmink

Saskia Temmink (39) is een veelzijdig actrice die onder meer bekendheid verwierf als de recalcitrante dochter Pup in de televisieserie ‘Oud Geld’. Maar tegenwoordig schittert ze vaker op het toneel. Een zondagskind die van haar passie haar beroep heeft weten te maken.

Waar geloof je in?
“Vanwege mijn werk ben ik altijd bezig met analyseren, aan het uitzoeken wat ik ergens van vind en wie ik nu eigenlijk ben. Uiteindelijk draait het voor mij toch om aardse zaken. Heel aardse dingen die met pure chemie te maken hebben. Want veel theorieën zijn interessant, maar ik weet dat mijn gevoel mij het meest kan vertellen. Mijn lijf en alles wat zich daarin afspeelt vertelt me voortdurend vanalles. Ik heb dat ook weer ervaren tijdens mijn laatste reis, door Cuba. Toen ik aankwam in Havana was ik moe en onwennig en zag ik die stad compleet anders dan toen ik er na drie weken reizen weer terugkwam. Niet omdat Havana was veranderd, maar omdat ik - na een periode van rust, reizen, Spaans praten, Cubaans eten - zélf was veranderd en daardoor mijn kijk op het leven. Alles heeft dus te maken met chemie. In het dagelijkse leven werkt het net zo. Met de een kan je beter door een deur dan met de ander. Met de ene collega speel je moeiteloos en met een ander voelt het als werken. In het positieve geval word je erdoor gevoed en in het negatieve geval zuigt het je leeg. Alleen jijzelf kan bepalen wat je toelaat of niet. Je kunt het ook oproepen wanneer je het nodig hebt. Zoals een goede vriend van me die overleden is en die ik toch af en toe als heel nabij ervaar. Ik geloof niet in geesten die blijven rondwaren, maar wel in de invloed - het stukje chemie - van een persoon die hij of zij heeft achtergelaten. Op die manier leeft hij voort in mij en in anderen.
Alles beïnvloedt elkaar en daarom vind ik het ook belangrijk om me te omringen met goede, aardse dingen. Schoonheid, vriendschap, maar ook lekker eten hebben een grote invloed op me. Naarmate ik ouder word ben ik steeds meer in staat de keuzes te maken waarbij ik me goed voel. Het gaat voor mij verder dan analyseren of geloven. Het is een ‘fysiek snappen’.

Heb je bewust gekozen om actrice te worden?
“Eigenlijk niet. Vroeger deed ik wel actief mee aan toneelstukjes op school en dat soort dingen, maar ik had nooit verwacht dat ik er later serieus mijn geld mee zou gaan verdienen. Iemand zei gewoon op een dag dat het een goed idee zou zijn als ik auditie voor de toneelschool ging doen. Dat heb ik gedaan en dit is het resultaat. Achteraf bekeken luisterde ik toen al goed naar de signalen van binnen. Ik vond toneelspelen gewoon leuk en volgde mijn gevoel. Soms vraag ik me wel eens af hoe mijn leven zou zijn gelopen als die persoon dat niet had gezegd, maar ik realiseer me tegelijk dat ik toch zelf de keuze heb genomen en het zelf heb gedaan.”

Kansen komen voorbij, maar het gaat om keuzes maken.

Wat is er heilig voor je?
“Vrijheid en flexibiliteit om te kunnen zijn wie ik ben en te kunnen doen waar ik behoefte aan heb. Het communistisch regime in Cuba heeft me ook weer doen beseffen hoe belangrijk het is om vrij te zijn. Niet alleen politiek, maar in je totale doen en laten. Iedere dag is voor mij anders en ik ben absoluut geen gewoontedier. Mijn ouders, mijn zus en mijn vrienden staan aan de basis van mijn bestaan en zijn me daarom ook heilig. Zij hebben bijgedragen aan de persoon die ik nu ben.”

En hoe staat het met de liefde?
“Net zo min als ik verwacht had dat ik actrice zou worden had ik verwacht dat ik nu nog ‘gezinloos’ zou zijn... Ik kom zelf uit een heel harmonieus gezin. Mijn ouders waren onlangs vierenveertig jaar getrouwd. Dus aan het goede voorbeeld heeft het niet gelegen. Ik zag mezelf altijd al gauw de ‘juiste’ man vinden waarmee ik vervolgens een fijn gezinnetje zou krijgen. Dat was me vast goed af gegaan. Toch is dit nog niet gebeurd en als ik eerlijk ben past dat ook wel bij me. Ik wilde nog te veel beleven, ervaren en vrij zijn. Het volle leven omarmen en dingen doen die niet mogelijk waren geweest als ik een gezin had gehad. Ik heb intens lief gehad terwijl ik wist dat het niet lang kon duren. Alle mannen waar ik ooit van heb gehouden zitten voor altijd in mijn hart. Zo zit ik in elkaar. Voor een duurzame relatie is echter meer nodig dan alleen maar liefde. Dat weet ik inmiddels. Nu ben ik rustiger aan het worden en bespeur ik andere verlangens. Het verlangen om wat langer met iemand samen te zijn. Want ook in mijn werk gaat alles zo snel. Zelf heb ik steeds minder haast, maar ik bemerk wel dat ik langzamerhand toe ben aan die ene persoon om mijn leven mee te delen én te vermenigvuldigen. Op zich ook weer een avontuur!”

Waar hoop je op?
“Op die ene liefde en de blijvende ontwikkeling van mijn leven. Naast acteren geef ik nu ook les op de toneelschool en ben ik gaan schrijven. Ook hoop ik nog op een kind. Dat voelt gewoon natuurlijk. Dan klopt het helemaal.”

tekst : Roxane Catz
fotografie :Wilemijn van der Ree