Pierre Bokma

Pierre Bokma (50) is één van de meest geprezen Nederlandse acteurs. Ondanks zijn bewezen succes blijft hij op zoek blijft naar zijn uiterste mogelijkheden. 'Het verlangen naar liefde en oprechtheid heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben'.

Waar geloof je in?
“In kwaliteit. Dat geldt niet alleen op het gebied van werk, maar ook voor alles wat zich daarnaast afspeelt. Kwaliteit is natuurlijk een relatief begrip. Het heeft denk ik te maken met een oprechte keuze en dat is iets wat ieder mens slechts voor zichzelf kan bepalen. Daarvoor moet je goed beseffen waar je voor staat en wat je houvast biedt. Dat houvast is iets wat we nauwelijks meer hebben, omdat het geloof in het algemeen ook afneemt. We zitten steeds meer gevangen in regeltjes, materialisme en verslavingen. Een zekere discipline is daarom onlosmakelijk verbonden met kwaliteit, zodat je verantwoordelijk bent voor je eigen keuzes. Daarbij worden we bewust en onbewust ook geleid door een hogere macht.”

Wat versta je onder een hogere macht?
“In ieder geval geen los van ons geschapen creatuur dat bepaalt hoe het hier op aarde met ons verloopt. Volgens de Amerikaanse psychiater Daniël Dannett worden we, ondanks het feit dat we denken een vrije wil te hebben, met z’n allen eerder geleid door een hogere macht. Je ziet dit ook in de dierenwereld. Eén mier, bijvoorbeeld, stelt niet veel voor, maar een miljoen mieren krijgt een bepaalde identiteit, net zoals een zwerm spreeuwen of een school vissen. Aan die collectiviteit worden andere krachten toegeschreven, die tevens invloed hebben op iedere mier, spreeuw of vis. Samen creëren ze dus iets anders dan ze in hun eentje gedaan zouden hebben. Dit collectieve mechanisme werkt bij de mens net zo.”

We zijn hard op weg om een behoorlijke puinhoop van deze prachtige wereld te maken, waarin onbaatzuchtigheid en naastenliefde ver te zoeken zijn.

Door welke hogere macht wordt de mens dan nu volgens jou geleid?
“Vooral door een gevoel van angst voor verlies in de ruimste zin van het woord ende hunkering om dat te stoppen. Onze blinde productiedrift is hier een duidelijk voorbeeld van. Het feit dat we redelijke wezens zijn - een bewustzijn én verstand hebben - maakt niet dat we altijd redelijke en weloverwogen keuzes maken. Integendeel. Het heeft ons juist ver afgebracht van ons natuurlijke gedrag, met alle gevolgen van dien. De mens heeft de catastrofale neiging om zichzelf op alle fronten tekort te doen. Hierdoor ontstaat een discrepantie tussen wat we van nature zouden willen doen en waar we onszelf toe dwingen om te doen. Ons instinct en onze rede werken vaak tegen elkaar in. We zijn daarom helemaal niet zo vrij als we denken. De wereld is steeds verwarrender geworden, mede door de overvloed aan keuzes die we hebben. De democratie werkt dat ook nog eens in de hand. Want de democratie lijkt wel aardig, maar in de praktijk blijft het toch in gebreke! Want als 50,1 procent van de bevolking vóór stemt dan kan de overige 49,9 procent het mooi vergeten. Daarbij zijn alle argumenten op basis waarvan wij een oprechte keuze zouden moeten kúnnen maken, schijnargumenten. Check het maar eens bij de Stemwijzer op internet. Wanneer je bijvoorbeeld een overtuigd SP-er bent en je tikt je verlangens in, dan kom je uit bij de VVD! Ik ben absoluut geen voorstander van de dictatuur, maar een helderder beeld van hoe democratie efficiënt zou kunnen werken en bovendien rechtvaardiger zou zijn, met minder een doolhof aan regeltjes, zou volgens mij geen kwaad kunnen. Iemand die daar leiding aan geeft moet een kenner zijn van zijn eigen tekortkomingen. Om iets te bereiken moeten er duidelijke lijnen worden uitgezet. Of iemand als Pim Fortuyn het uiteindelijk lang had volgehouden denk ik niet, maar de man was qua presentatie absoluut oprecht. Hij schudde mensen wakker uit hun zelfontworpen schijnvrijheid. De meeste partijleiders spiegelen zich teveel aan stemgedrag. Men volgt vaak maar de makkelijkste weg. Die van de minste weerstand en verval. Want door alle gemak- en genotzucht en het alom heersende egoïsme zijn we aardig op weg om een behoorlijke puinhoop van deze prachtige wereld te maken, waarin onbaatzuchtigheid en werkelijke naastenliefde ver te zoeken zijn.”

Over liefde zei je laatst in een interview dat het de zijden draad is waaraan je leven hangt. Kun je dat uitleggen?
“Ik vind de liefde een dermate complexe materie dat ik het niet zo maar even kan verklaren. Het is net zo prachtig, waardevol en kwetsbaar als het concept van leven. Mijn verlangen ernaar heeft onder meer mijn keuze voor het acteurschap bepaald. Liefde bestaat in zoveel vormen en wordt door iedereen weer anders ervaren. In de romantischeversie spelen aantrekkelijkheid, seksualiteit en verwachtingen een enorme rol. Door mijn kinderen heb ik ervaren dat liefde ook vanzelfsprekend kan zijn. Een grote openbaring. De liefde is en blijft een drijfveer voor me, maar ook daarin ben ik op zoek naar kwaliteit en wil ik me niet slechts laten leiden door mijn instinct. Dat is wel eens anders geweest. Ware liefde is zeldzaam. Ik denk dat het de meest ultieme vorm van vriendschap is.”

Waar hoop je op?
“Dat het me lukt om mijn kinderen met kwaliteit op te voeden en dat ze het zelf ook zullen nastreven. Ik hoop ze te kunnen overtuigen van het belang hiervan en ze te laten zien dat het ook leuk kan zijn om dienstbaar te zijn en niet alleen maar voor je eigen lol te gaan. Dat ze daarnaast in staat zullen
zijn om dicht bij zichzelf te blijven en niet alles maar te hoeven te accepteren. Kortom, dat ze bewuste keuzes zullen maken waardoor ze een bijdrage leveren aan deze wereld en daardoor zelf ook gelukkiger zullen zijn.”