Nynke Laverman

Nynke Laverman (28) wist al vroeg dat ze op het podium wilde staan. Ze werd zangeres en maakt muziek met een heel eigen stijl. Haar eerste cd 'Sielesâlt' bestand uit verrassende Friese fado's waarna 'De Maisfrou' volgde, een cd vol Mexicaanse invloeden. Met haar nieuwste cd 'Nomade' is ze weer nieuwe wegen ingeslagen.

Waar geloof je in?
"ik geloof in groei en dat ik mezelf daar altijd aan kan toetsen. Ik probeer bewust mijn grenzen te verleggen. In de volle breedte, dus niet alleen in de dingen die ik wil bereiken, maar ook in de manier waarop ik met anderen en alles om me heen omga. Als ik met een nieuw project begin, neem ik me steeds weer voor dat ik iets ga doen waarvan ik op dat moment nog denk dat ik het niet kan, maar wat ik wel graag wil. Zo was mijn eerste uitdaging op werkgebied dat ik een eigen muziekprogramma wilde maken en een cd op basis van bestaand materiaal. Mijn tweede cd werd toen een verzameling van allemaal eigen nummers.maar wel door anderen geschreven. En bij het maken van mijn laatste cd 'Nomade' heb ik weer een aantal stappen genomen, onder andere het zelf schrijven van de nummers en - met behulp van anderen - het maken van de muziek.Ter inspiratie ben ik naar Mongolië gegaan waar ik een maand lang bij een nomadische familie op de steppen heb geleefd in the middle of nowhere. Dat wat ze kennen, laten ze weer achter zich op weg naar het volgende. Via via heb ik een meisje gevonden dat Engels studeerde en mijn tolk wilde zijn. Al die tijd vormden wij een duo, want zonder haar was communicatie niet mogelijk.

Die periode was ik ineens bezig met heel primaire en basale dingen waarover ik in mijn normale leven nauwelijks nadacht. Voedsel, water en voelen wat en wie er nu werkelijk belangrijk waren in mijn leven. Het hele leven zag ik ineens veel scherper. Deze mensen leven in totale harmonie met de natuur, waar wij zover vanaf staan. Ik heb enorm veel respect voor ze gekregen en vind van mezelf dat ik nog eens terug moet gaan in de winter, wanneer het daar min veertig graden is. Dat is pas echt overleven. Ik vind het telkens een uitdaging om van de platgetreden paden te durven afwijken en niet alleen maar dat te doen waarvan ik weet dat ik het al kan. Wanneer ik dan zie dat het me lukt, geeft dat zoveel voldoening. Het heeft ook te maken met een zeker vertrouwen natuurlijk. Een diep van binnen weten dat je ltijd meer kunt dan je denkt."

Maakt het je soms niet onrustig dat je altijd meer uit jezelf wilt halen ?
"Nee, juist niet. Ik zou pas echt onrustig worden wanneer ik geen uitdagingen meer zou hebben. Het gevoel van verder willen heeft overigens niets te maken met een soort onverzadigbaarheid - dat het nooit genoeg voor me is - maar eerder met een sterke ontwikkelingsdrang.
Door uit mijn comfortzone te stappen, gebeuren er dingen die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ik beweer niet dat het makkelijk is, want de mens zit van nature zo in elkaar dat we verandering juist uit de weg willen gaan. Dat zie je overal om je heen. Mensen die eigenlijk niet meer gelukkig zijn met hun situatie, maar toch hetzelfde werk blijven doen, bij dezelfde partner blijven en geen keuze durven maken om eruit te stappen. Nu weten ze in ieder geval wat ze hebben en je weet maar nooit watje krijgt. Ik heb inmiddels mogen ervaren dat de dingen juist wonderlijk goed verlopen wanneer je in staat bent door de angst voor verandering heen te stappen.
Het is echt een kwestie van gewoon doen, zonder verzekerd te zijn van een goede afloop. Het was soms echt een worsteling, maar het heeft me altijd verrijkt. Ontwikkeling zit dus in de weerstand. In de dingen die je juist niet weet."

Ik ga alsmaar verder en wil mezelf blijven verrassen

Wat weet je van de liefde?
"Uiteindelijk gaat alles over liefde. Ik vind liefde het belangrijkste dat er is en ik leef ervoor. Ik houd van mijn vriend, mijn familie en vrienden. Ik ervoer ook heel veel liefde tijdens mijn verblijf in Mongolië. Ondanks de taalbarrière voelde ik me ongelooflijk welkom en volkomen geaccepteerd.
Dat ontroerde me zeer. Net zoals de liefde van deze mensen voor de natuur en hun omgeving. Als boeddhisten gaan ze ervan uit dat alles met elkaar verbonden is, waardoor ze alles en iedereen met veel respect benaderen.
Als iedereen dat zou doen, zou de wereld heel wat liefdevoller zijn. De liefde komt voor de kunst, sterker nog: de kunst komt voort uit liefde. Zo denk ik er in ieder geval over. Ik zou heel ongelukkig worden als ik niet meer zou mogen zingen, maar als ik geen mensen om me heen zou hebben om van te houden en die ook van mij houden...Tja, wie ben ik dan nog?"

Waar hoop je op ?
"Dat ik open blijf staan met een ruime en nieuwsgierige blik. Mezelf voortdurend mag blijven ontdekken in alle hoeken van mijn bestaan en daarmee dan niet alleen mezelf inspireer, maar ook anderen."

Informatie: www.nynkelaverman.nl

tekst : Roxane Catz