Monic Hendrickx

Monic Hendrickx (42) speelde haar eerste grote filmrol in 'De Poolse Bruid'. Diverse films en onderscheidingen, zoals drie Gouden Kalveren, volgden. Ze viert het leven volop, met zelfbedachte rituelen.

Waar geloof je in?

"Het woord -geloof associeer ik direct met religie. Ik ben katholiek opgevoed, maar niet heel streng. Al jong haakte ik af, met name omdat ik het volstrekt oneens was met de ideeën van de paus over abortus, condooms en homoseksualiteit.
Op mijn achttiende heb ik me laten uitschrijven en de 'rk' achter mijn naam laten verwijderen. Ik wilde niet meer bij dat instituut horen waar ik me eigenlijk nooit thuis had gevoeld. Vooral de schuld en boetedoening die aan dit geloof vastzitten, vind ik onverdraaglijk. Schuldgevoel verlamt alleen maar en is daarom zinloos. Natuurlijk moet je over je daden nadenken en kun je erover praten, maar dan moet je weer verder.
Dat heeft ook te maken met de acceptatie van de dingen in het leven. Ik geloof daarom in verbinding: mezelf verbinden met het teven, met alles wat daarbij komt kijken. Die verbondenheid maakt dat mijn
bestaan er toe doet. Dat ik een verschil kan maken. Hoe klein het ook is, want ik ben me bewust van onze nietigheid. Wanneer ik me verbind met de dingen die ik doe, doe ik ze met meer liefde en kan ik bijvoorbeeld ook mijn fouten met een soort mildheid bezien.
Wanneer ik me openstel voor anderen merk ik dat mensen daar positief op reageren. Het is soms wel vermoeiend om voortdurend open te staan. Ik heb gemerkt dat ik daarin een balans moet vinden."

Wat is volgens jou de zin van het leven ?
"De enige zin van het leven is voor mij de zin in het leven. Ik heb dit leven gekregen en het is volgens mij de bedoeling om daar zo blij mogelijk in te zijn. Ik houd ervan het leven te vieren met rituelen. Zo hebben we in de tuin een 'voorouder-beeld 'staan, gemaakt door de zus van mijn vriend. Op bepaalde dagen versieren we dat beeld, maken we speciale gerechten en gedenken we onze voorouders. Zo bedanken wij hen voor ons leven. Dit alles gebeurt wel met enige humor.
De scheidslijn tussen het wel en niet goed gaan van je leven is heel dun. Er kan van alles gebeuren, maar ik heb toch altijd een keuze hoe ik met de gebeurtenissen omga. Mijn moeder is hiervan het beste voorbeeld. Mijn vader stierf toen ik dertien was en mijn moeder stond ineens alleen voor de zorg van drie kinderen. Dat was geen makkelijke periode, maar ze heeft geweigerd om zich slachtoffer te voelen. Ze is na enige tijd weer gaan studeren en plannen gaan maken. Later kreeg ze ook weer een nieuwe liefde met wie ze nog steeds gelukkig is. Ik heb een heel stoere moeder die haar leven zodanig heeft weten te sturen dat ze er nog steeds zin in heeft. Ook zij is iemand die zich zo verbonden heeft met alles en iedereen om haar heen. Dat is echt prachtig om te zien."

Er kan van alles gebeuren en geluk is broos, maar ik heb toch altijd een keuze hoe ik met de gebeurtenissen omga

En hoe is het met de liefde in jouw leven?
"De liefde heb ik echt een beetje moeten uitvinden. Liefde is een en al verbinding. Ik ben daar steeds beter toe in staat. Niet alleen in mijn relatie, maar ook met de mensen en dingen om me heen. Ik leef samen met mijn jeugdliefde met wie ik na twaalf jaar de liefde weer heb opgepakt. Onze liefde voelt vrijer dan toen. Samen hebben we onze dochter Javaj van zeven. Met haar voel ik me het meest verbonden. Ik vind het soms een beangstigend idee dat alles verandert. Maar juist de wetenschap dat ik iets kan verliezen, geeft het waarde."

Waar hoop je op?
"Ik ben me er steeds meer van bewust dat ik ouder word, dat ik niet meer zo'n houding heb van 'Wat kan mij nou gebeuren?!'.Toen ik tijdens de opnames van de tv-serie'Stellen bosch' in Zuid-Afrika de situatie van kinderen in townships zag, wist ik dat ik iets moest doen. Samen met de uitvoerend producent en de regieassistent hebben we een stichting opgezet waardoor deze kinderen geholpen kunnen worden. We hebben geld ingezameld en gaan dat binnenkort brengen. Ik hoop van harte dat we dat vaker kunnen doen. Verder hoop ik dat ik nog lang in harmonie met mijn gezin mag zijn. Dat ik in minder goede tijden net zo krachtig zal kunnen zijn als mijn moeder en dat mijn dochter dat voorbeeld weer van mij meekrijgt. Zo is de cirkel rond en de verbinding compleet."

tekst : Roxane Catz