Liesbeth List

Liesbeth List (63) toert momenteel met haar nieuwste programma ‘Dichter bij Liesbeth’ door het land. In deze mengeling van poëzie, toneel en muziek wordt ze afwisselend bijgestaan door Antonie Kamerling, Beau van Erven Dorens, Bastiaan Ragas en Albert Verlinde. De immer charmante zangeres blijkt nog lang niet carrièremoe . “Stoppen? Hoezo? Ik ben van plan honderdvijftig te worden!”

Waar geloof je in?
“In de waarheid. De waarheid is dat ik leef en gezond ben. Dat mijn omhulsel misschien ouder wordt, maar ik niet. Dat ik gelukkig ben, van mensen kan houden en zij van mij. Maar de waarheid is ook dat ik soms bang ben. Dood wil vlak voor een première. Ik geloof in de wereld zoals die zich aan mij aandient. Met alles wat daarbij hoort en weer voorbij gaat. Gedurende dit leven heeft ieder mens volgens mij zijn eigen bestemming. Ik was lang een gefrustreerd en bang mens. Als baby heb ik samen met mijn moeder in het Jappenkamp gezeten. Niet lang daarna pleegde zij zelfmoord. Mijn vader hertrouwde met de klassieke ‘boze stiefmoeder’ die ervoor heeft gezorgd dat ik in een weeshuis terecht kwam en daarna bij enkele gastgezinnen. Uiteindelijk wist ze me te slijten aan een kinderloos echtpaar op Vlieland. Mijn nieuwe ouders hebben me liefdevol, maar met strakke hand opgevoed. Gedienstig en dankbaar, zo heb ik me altijd opgesteld. Uit pure overlevingsdrang heb ik me iedere keer weer aangepast en me nooit teveel met mijn eigen gevoelens bezig gehouden. In mijn jonge jaren heb ik niet het vertrouwen en de veiligheid ervaren die je als kind juist zo behoeft. Dat heeft mijn gevoel van eigenwaarde toch aangetast. Dit patroon herhaalde zich later in mijn relatie. Bij mijn toenmalige partner gedroeg ik me ook compleet naar wat hij van mij verwachtte. [Tais-toi et sois belle!]  En ik bleef het maar gewoon accepteren.Totdat - nu zo’n dertig jaar geleden - Jacques Lewensztain in mijn leven kwam. Hij was een yogaleraar bij wie ik lessen begon te volgen. In eerste instantie moest ik verschrikkelijk lachen om al die voor mij onbekende gebruiken en bizarre houdingen. Maar later barstte ik in een enorm huilbui los. Alsof ál het verdriet van de afgelopen jaren er in één keer uitkwam. Het bijzondere was dat hij niets deed om me te troosten. Hij hield me alleen vast en liet het gewoon gebeuren. Bij hem kon ik eindelijk zijn wie ik was. Ik begon steeds meer in te zien hoezeer ik mezelf had weggecijferd en mijn eigen gevoelens altijd maar had weggedrukt. Hoe weinig ik mijn grenzen in acht had genomen. Ik ging eindelijk begrijpen dat ik goed was zoals ik was. In die tijd begon ik ook de boeken van Krishnamurti te lezen. Van hem leerde ik dat ik me mocht voelen zoals ik me voelde en dat dit oké was. Dat ik ‘nee’ mocht zeggen en me daarover niet schuldig hoefde te voelen. Het was de ommekeer in mijn leven. Ik begon eindelijk in mezélf te geloven. Omdat ik steeds sterker werd durfde ik niet lang daarna uit die verstikkende relatie te stappen en voor mezelf te kiezen.”

Wat is er heilig voor je?
“Vrijheid en rechtvaardigheid. Vrede ook én respect. Niet alleen voor je omgeving, maar tevens voor jezelf  Het zijn de thema’s in mijn leven.”

Ik was lang een gefrustreerd en bang mens, maar ik durf nu eindelijk in mezélf te geloven

Wat zijn de ankers in je leven?
“Mijn man Rob en onze dochter Elisah. Rob en ik hebben elkaar leren kennen in het restaurant Entresol, waar hij toen eigenaar van was. Het was nota bene op de avond dat ik samen met een vriendin mijn nieuw verworven vrijheid ging vieren. Om mij maar zo lang mogelijk binnen te houden heeft Rob toen een verrassingsmenu samengesteld van ongeveer veertien gerechtjes... Inmiddels zijn we alweer vijfentwintig jaar samen en nog steeds onafscheidelijk. Hij houdt van me zoals ik ben en toont me tot op de dag van vandaag zijn onvoorwaardelijke liefde. Toen ik de rol van Piaf speelde in de gelijknamige musical, heeft hij zijn restaurant verkocht om voor Elisah te kunnen zorgen. Zonder hem zou ik niet kunnen doen wat ik allemaal doe. De rust in ons huis is ook een anker voor me. Het zijn precies de dingen die ik als kind heb moeten ontberen.”

Waar vind je liefde?
“Om te beginnen bij mijn gezin. Maar ook bij andere mensen, soms al heel snel. Die liefde voel ik bijvoorbeeld ook voor de jongens met wie ik nu optreed. Zo ontmoette ik Beau voor de eerste keer na een voorstelling. Ik was aan het signeren, toen hij zich op een bepaalde manier naar mij toe boog en vroeg; ‘Wil je een drankje?’. Die ogen van hem spraken boekdelen. Op dat moment wist ik gewoon dat ik van hem hield. Begrijp me niet verkeerd. Het is eerder een gevoel van vertrouwdheid, alsof ik een andere ziel herkende.”

Waar hoop je op?
“Dat wij gezond blijven. Wanneer je niet gezond bent, houdt alles op. Het leven is soms onredelijk. Een goede vriendin van me stierf al op jonge leeftijd aan de gevolgen van botkanker en sommige mensen leven er maar op los en worden stokoud. Ondanks het feit dat ik honderdvijftig hoop te worden, ben ik niet zo van de getallen. Het gaat er toch vooral om hoe je je voelt en of je werkelijk hebt gelééfd.”

Volg je je hart of je hoofd?
“M’n hart. Het hart is zuiver en niet bezig met ‘voordeeltjes’ of ‘trucjes’. Het hoofd is veelal manipulatief en zelfzuchtig. Iemand die mij ooit begeleidde heeft mij eens in de steek gelaten. Toen ik later weer met hem kon gaan werken, vertelde mijn hoofd me dat ik het moest doen. Ik kon het geld immers goed gebruiken. Maar toch volgde ik mijn hart, omdat ik voelde dat het niet meer klopte en deed het niet. Door mijn hart te volgen blijf ik trouw aan mezelf.”

Informatie op www.liesbethlist.nl