Leo Blokhuis

Als domineeszoon is hij min of meer in de kerk opgevoed, zegt Leo Blokhuis (48). Het geloof is verweven met zijn leven, evenals muziek. Over beide praat de muziekkenner met hart en ziel - al is zendingsdrang hem vreemd.

Waar geloof je in?
"In de vrolijke 'gekte' van ons tienkoppige gezin is het mijn ouders gelukt om een dusdanige sfeer te creëren en op zo'n inspirerende manier en zonder enig dogmatisme over het geloof met ons te praten, dat van alle acht kinderen niemand het geloof is kwijtgeraakt. Hoewel ik de kerk niet meer zo vaak bezoek als vroeger, ben ik er toch nog wel regelmatig te vinden. Ik ben niet alleen gelovig, maar ook goedgelovig. Ga eigenlijk altijd uit van het goede in de mens en in het hele leven. De keerzijde hiervan is dat ik wel eens word teleurgesteld, maar zo werkt het kennelijk. Ik blijf het leven liever positief bezien en de minder leuke ervaringen weerhouden me daar niet van. Ik ben zeer van het 'harmoniemodel'. Als ik conflicten kan vermijden, dan doe ik dat."

Hoe ontstond jouw liefde voor muziek?
"Ik was een jaar of 13, net verhuisd van het boerenland naar 'de stad' - onder de rook van Rotterdam - en toen bleek er nog meer te bestaan dan een hooiberg om in te spelen. Ineens werd ik geconfronteerd met muziek, vanuiteen radio. lets wattotdietijd totaal onbekend voor mij was ... De muziek fascineerde me, en dat is altijd zo gebleven. Ik wilde alles opslaan en registreren. Ik schreef ook alles op wat ik hoorde. Muziek is net zo divers en bijzonder als het leven zelf. Ik blijf ervan leren. Hoe meer je naar muziek luistert, hoe minder je wordt afgeleid door de vorm en hoe beter je in staat
bent om te horen of er ook werkelijk een goede compositie achter zit."

Ik geloof in het zo veel mogelijk volgen van je hart

Wat brengt het geloof jou?
"Het klinkt misschien wat dramatisch, maar het houdt de moed erin. Ik vind de Bijbel daarnaast een goed en kloppend verhaal. Ik geloof in goedheid en in liefde, God is voor mij de verpersoonlijking hiervan. Ik heb geen duidelijk omlijnd beeld van Hem. Voor mij is God 'adresseerbare' liefde. Ik kan het niet beter uitleggen, het heeft altijd iets totaal ongrijpbaars. Geloven is nu eenmaal geen wetenschap, het is gebaseerd op aannames. Mijn geloof heeft zich door mijn eigen ervaringen met de jaren gevormd en is meegegroeid met mijn persoonlijke ontwikkeling. Dat zie ik nu ook al bij mijn kinderen. Ik hecht aan mijn geloof, maar heb absoluut geen zendingsdrang."

Je bent gescheiden. Hoe kijk jij nu tegen de gelofte van 'tot de dood ons scheidt' aan?
"Die belofte was op dat moment een oprechte intentie die ik had, maar het bewijst ook maar weer dat we nu eenmaal niet alles van tevoren kunnen bepalen en ook niet alles kunnen sturen. Wanneer je niet meer gelukkig bent met die belofte en niet meer eerlijk tegen jezelf bent, dan lukt het niet om koste wat het kost bij elkaar te blijven. Het blijkt inmiddels maar al te ook kan sterven. Er wordt meer gescheiden dan ooit. Vroeger bleef men - ondanks een kil en versteend huwelijk - eerder voor de vorm bij elkaar. Je kunt je afvragen wat het meest oprecht is. Ik geloof in het zo veel mogelijk volgen van je hart, zonder daar al te veel schade mee aan te richten. Dat is niet altijd makkelijk, want soms ontkom je niet aan schade. Mijn vriendin (actrice/ zangeres Ricky Koole, red.) is overigens niet gelovig. Dat kan soms best lastig zijn, omdat je bepaalde zaken vanuit verschillende kaders benadert. Wij gaan sowieso niet voor de makkelijke weg en dat heeft ook zo z'n charme. Het heeft me tegelijkertijd ook gedwongen om nog meer over mijn geloof na te denken en tot de kern ervan te gaan. Liefde heeft uiteindelijk alles te maken met elkaar accepteren en je best doen om elkaar te begrijpen. Met onze verschillende geloofsovertuiging is en blijft dat een interessante uitdaging. Het scherpt mijn eigen opvatting en haalt de franje eraf. Ik blijf overigens in de intentie van mijn belofte geloven en zou die met liefde graag nog eens herhalen."

Waar hoop je op?
"Het grappige is dat bij mij hoop en geloof zo goed als naast elkaar liggen, omdat het alles met elkaar te maken heeft. Ik geloof in een hiernamaals. Geloof is en blijft een onzekere factor en het impliceert een verwachting: de verwachting dat we elkaar hierna onder betere omstandigheden weer tegenkomen. Het klinkt misschien naïef, maar dat is wat ik hoop."

Van Leo Blokhuis verscheen onlangs het boek 'City to City'.
Ambo/Anthos Uitgevers, ISBN 9789026322358.
Hij toert samen met Ricky Koole tot en met maart rond met de muziektheatervoorstelling 'Laagland'. Informatie: www.leoblokhuis.nl