Hans Ubbink

Hans Ubbink (47) is mode-ontwerper en startte negen jaar geleden samen met zijn vrouw hun eigen bedrijf.  Hij is het tegendeel van wat men zich bij de gemiddelde mode-ontwerper voorstelt. Bescheiden, overtuigd hetero, wars van trends en vooral oorspronkelijk. Zijn kleding is niet voor iedereen.

Waar geloof je in?
“Het eerste wat bij me opkomt is ‘mensen’. Ik geloof in de mensheid in het algemeen. Het toeval wil dat ik mens ben en daarom kan ik me ook met het meest met mensen identificeren. Niets menselijks is me vreemd. Iedereen is anders en tegelijk zijn we allemaal mens. Met onze goede en minder goede kanten. Maar uiteindelijk geloof ik dat ieder mens het beste uit zichzelf wíl en kán halen, mits hij niet gedreven wordt door angst. Angst verandert mensen. Als je mij op de pijnbank legt zal ik anders reageren dan dat ik in mijn normale leven doe. Dit is nogal gechargeerd, maar ik wil er maar mee aangeven dat angst een slechte raadgever is. Toch worden veel mensen – vaak ook onbewust – gedreven door angst. Door vele gelukkige omstandigheden wordt ik daar niet door geplaagd. Ik kan oprecht zeggen dat ik mezelf een geslaagde vorm van de mens vind. Daarmee bedoel ik niet dat ik mezelf geweldig vind. Integendeel. Ook ik maak  fouten, waar ik overigens meestal hartelijk om kan lachen. Met ‘geslaagd’ bedoel ik dat ik domweg iedere dag probeer het beste uit mezelf te halen en daarmee tegelijk uit anderen. Dat is mijn verantwoordelijkheid als mens.”

Hoe zie je deze persoonlijke verantwoordelijkheid?
“Het gaat misschien wat ver, maar ik denk dat ieder mens een stukje van God is. Hier op aarde krijgen we de kans om dat Goddelijke stukje – ons talent –  neer te zetten. Op onze eigen wijze. Het ene talent is daarbij niet beter dan het andere en alle talenten kunnen elkaar helpen. Sterker nog: hebben elkaar nodig! Wij faciliteren elkaar. Niemand hoeft zich daarom ooit beter te voelen dan een ander. Mijn talent is bijvoorbeeld om de schoonheid van mensen nog meer naar buiten te laten komen. Kleding is hiervoor heel bruikbaar. Het is afgezien van noodzakelijk, ook een communicatiemiddel. Wanneer je kleding draagt die jouw persoonlijkheid onderstreept, ben je meer jezelf, waardoor anderen positief op je reageren en je zelfvertrouwen wordt versterkt. Kortom: je hele leven wordt er in positieve zin door beïnvloed. Je wordt er blijer van. Mijn talent is van mij en daarom volg ik heel sterk mijn eigen gevoel en heb ik ook niets met trends. Ik werk niet van buiten naar binnen, maar van binnen naar buiten. Ik ben altijd op zoek naar de persoon achter de mens. Wie is die persoon? Wat wil hij of zij laten zien?  Dat is telkens weer interessant, want een mens heeft nu eenmaal vele kanten. Niet iedereen is zich daarvan bewust. Iemand zei laatst: ‘als ik Hans Ubbink draag, ben ik een andere man’, maar ik zeg dat mijn kleding juist een andere kant van hem laat zien.
Los van mijn eigen verantwoordelijkheid vind ik het ieders verantwoordelijkheid om zichzelf goed te verzorgen. Het betekent namelijk niet alleen dat je respect heb voor jezelf , maar ook voor de mensen om je heen. Want als jij er verzorgd bij loopt, doe je anderen ook een plezier.”

Kleding moet je persoonlijkheid fluisteren, niet overschreeuwen.

En wat voor rol speelt de liefde in jouw leven?
“Liefde is het meest fantastische wat er bestaat. Verliefd worden is een heerlijk chemisch proces waar je niets voor hoeft te doen en ook niet altijd iets mee hoeft te doen. Echte liefde heeft niets meer met verliefdheid te maken. Het bestaat in vele vormen. De eerste waarmee ik bekend werd was de liefde voor mijn ouders. Zij hebben me liefdevol opgevoed en wel zodanig dat ik nooit de behoefte heb gevoeld om te rebelleren. Ik zag het nut van puberen helemaal niet in, wat niet wil zeggen dat ik nooit ergens tegen in ging. Ans, mijn vrouw, ken ik al vanaf de middelbare school. Samen hebben we twee kinderen. We werken sinds negen jaar zeven dagen per week met elkaar. Zij neemt alle organisatie en financiën voor haar rekening. Samen zijn we echt een team en hebben ons gecommitteerd om er voor te gaan. Voor onze liefde én ons bedrijf. Dat is niet alleen een bewuste keuze, maar ook weer een kwestie van je verantwoordelijkheid nemen. Zeker wanneer je kinderen hebt. De liefde voor mijn kinderen is ook weer anders, net zoals de liefde voor de mensen met wie ik werk en voor wie ik werk. Liefde heeft voor mij te maken met een zekere onbaatzuchtigheid. Ik hoop dat mensen echt doen wat zij willen ook al is het niet altijd wat ik wil.
Verder koester ik ook een grote materiële liefde, namelijk die voor boeken. Mijn allereerste modelijn heette ook Book’s. Ik heb iets met boeken. Alles wat wij aan kennis en wijsheid bezitten is in geschriften overgedragen. Een boek is ook een hele prettige manier van reizen. Je kunt ieder verhaal met je eigen fantasie invullen en het net zo lang laten duren als je wilt. Aangezien ik van reizen houd, van boeken én van mensen maak ik dit jaar – samen met mijn redactie – voor de zevende keer het Hu.man HolidaysvakantieDoeboek.  Het zijn boeken die geïnspireerd zijn op soortgelijke boeken die wij als kinderen van mijn  moeder kregen wanneer we op vakantie gingen, maar dan in een vernieuwde vorm. Vol plaatjes, spelletjes, verhalen, reistips en ruimte voor foto’s en je eigen ervaringen. Het gaat om even niets hóeven, om het doen van dingen waar je – net zoals toen je kind was – spontaan zin in hebt. Om het letterlijk ont-moeten. Het is een pure hobby waarmee we niets verdienen, maar des te meer plezier aan beleven.”

Waar hoop je op?
“Als ik het klein houd: dat mijn kinderen net zo gelukkig worden als ik en als ik het groter maak: dat iedereen net zo gelukkig wordt als ik.”

Voor meer informatie: www.hansubbink.com