Francine Oomen

Francine Oomen (49) is succesvol kinderboekenschrijfster. Haar boeken werden verfilmd en geprezen. Ze heeft een duidelijke missie: kinderen op speelse wijze steunen op hun weg naar adolescentie. Vorig jaar verscheen haar eerste gedichtenbundel ‘Gek van de  Liefde’ waarin ze dezelfde thema’s hanteert als in haar kinderboeken.

Waar geloof je in?
“Één van de dingen waarin ik geloof is dat er in het leven twee bronnen zijn van waaruit alles ontspringt, namelijk die van de liefde en die van de angst. Deze twee tegenpolen zorgen, net zoals bij een plus-, en een minpool, voor beweging, voor groei en ontwikkeling.  De minpool: angst, is an sich niet slecht. Zonder min is er geen stroming. Ik denk dat alles wat een mens doet, uit één van deze twee bronnen voortkomt, alleen zijn we ons daar vaak niet bewust van. Ik denk dat het zinvol is om er wel bij stil te staan, vooral op het moment dat je belangrijke keuzes moet maken. Daarom is het van belang om je bewust te zijn waarom je bepaalde dingen doet. Op cruciale momenten is het denk ik goed om jezelf af te vragen: als ik dit doe, doe ik dat dan uit angst of uit liefde? Het antwoord komt dan meestal meteen. Dat kan heel confronterend zijn.  Want als het antwoord angst is, moet je het dan wel doen? Soms wel, vaak niet. Kiezen vanuit liefde  bevrijdt, kiezen vanuit angst zet ons vast, zorgt voor stilstand. Maar soms is een periode van stilstand ook nodig om weer te gaan stromen. 
Ik geloof ook erg in het belang van echt zijn. Geen toneel spelen, niet alleen maar doen wat er van je verwacht wordt. Je eigen weg bewandelen vraagt moed.
Beslissingen uit liefde genomen kunnen je toch op angstige plekken brengen. Maar uiteindelijk ligt daar, volgens mij,  wel de sleutel tot een gelukkig en vervuld leven. Als derde geloof ik er heel sterk in dat je verantwoordelijk bent voor je eigen leven en kunt leren van alles dat je overkomt. Door er bij stil te staan, het te bekijken en geen slachtoffer te spelen.
In mijn boeken verwerk ik de dingen waarin ik geloof met humor en lichtheid. Neuz,de vriend van hoofdpersoon ‘Rosa’ is een graffiti-spuiter en  heeft drie vaste kreten die hij overal achterlaat. De eerste is ‘The Magic is in the Doing!’, waarmee hij wil aangeven dat je  het niet alleen maar bij gedachten of woorden moet laten, maar ook werkelijk je handen uit de mouwen moet steken.  Zijn tweede kreet is: ‘No Fear!’.  De derde is: ‘Be yourself!’. Beide spreken voor zich.
Ik merk dat de teksten de kinderen raken. Dat ze er houvast aan hebben.
Heel veel kinderen  - en ook volwassenen - twijfelen aan zichzelf.  Mag ik er zijn? Ben ik de moeite waard?  Dat zijn universele, existentiële vragen.Angst antwoordt: nee. Liefde antwoordt: ja.”

Zijn jouw boeken geïnspireerd op jouw eigen leven?
“Ik heb geen makkelijke jeugd gehad en ik denk doordat ik alle hoeken van de eenzaamheid, wanhoop en onzekerheid heb gezien, ik júist deze boeken heb kunnen schrijven. Als ik een gelukkige en zorgeloze jeugd had gehad dan had de hele ‘Hoe overleef ik...serie’ niet bestaan. Mijn eigen drie kinderen zijn ook een belangrijke inspiratiebron geweest.
De puberteit is een tijd waarin kinderen vaak onzeker, bang en eenzaam zijn. Waar je ook vandaan komt. Als puber ben je op zoek naar je identiteit en dan is het fijn als je middels boeken daarin steun kan vinden. Eén van de pijlers van de serie is dat de kinderen elkaar survivaltips geven. De karakters in de boeken helpen elkaar en daarmee de lezers. Groeien doet vaak pijn en het is fijn om te weten dat je niet alleen bent.  Wat ik kinderen via mijn boeken wil meegeven is  hoe belangrijk het is in jezelf te blijven geloven en niet bang te zijn. Wanneer ze dat gaan inzien en verantwoordelijkheid durven gaan nemen, worden ze de schrijver van hun eigen verhaal.”

Je bent de schrijver van je eigen leven.

En hoe vertaal je dit alles in de liefde?
“Ondanks dat liefde en angst tegenpolen zijn, worden ze vaak ook met elkaar verward. Veel mensen denken dat liefde een bepaalde garantie geeft,  veiligheid biedt. Mensen geven elkaar vaak de schuld van het feit dat ze ongelukkig zijn. Maar ze zijn zelf verantwoordelijk. Blijf je bij je partner uit liefde of uit angst?
De vader van mijn drie kinderen en ik zijn al heel lang uit elkaar. Dat is  niet zonder slag of stoot gegaan, maar uiteindelijk was er voldoende respect en  liefde. Liefde voor de kinderen. Respect voor elkaar. We hebben elkaar nooit ergens de schuld van gegeven en het belang van de kinderen stond altijd voorop. Hij is nog steeds in de buurt en maakt  deel uit van ons gezin. Als kind van niet zo prettig gescheiden ouders ben ik heel blij dat ons dat gelukt is.
Drie jaar geleden werd ik voor het eerst van mijn leven verliefd op een vrouw. Er was toen een  best moeilijk keuze moment: ga ik dit aan of loop ik hiervoor weg?
Voor haar was het ook moeilijk,want het is natuurlijk best riskant je hart te verpanden aan een vrouw die altijd heteroseksueel was. Maar die vraag: is het uit angst of is het uit liefde? is de beste raadgever. Ik ben blij dat ik mijn hart heb durven volgen. Ik heb geen seconde spijt gehad.”

Waar hoop je op?
“Als moeder hoop ik natuurlijk dat het mijn kinderen goed gaat. Maar ik kan niet bepalen wat goed voor hen is.  Een moeilijke periode kan op de langere termijn iets heel waardevols voortbrengen. Ik hoop dat ik mijn kinderen, en de kinderen die mijn boeken lezen, een stuk gereedschap meegegeven heb, dat ze helpt om iets moois te maken van hun leven: zelfvertrouwen.
Maar hoop heeft vaak ook met waan en illusie te maken. Eigenlijk hoef je niets te hopen. Het leven brengt je altijd wat je nodig hebt. Ik hoop dat ik dat altijd kan blijven zien.”

Eind augustus verschijnt ‘Hoe overleef ik (zonder) dromen’. Het ‘Hoe overleef ik’ - tijdschrift verschijnt iedere twee maanden.
Voor meer informatie: www.hoeoverleefik.nl