Femke Halsema

Femke Halsema(42) is fractievoorzitter van GroenLinks en moeder van een kleuter tweeling. Onlangs verscheen haar nieuwste boek 'Geluk', waarin ze mogelijkheden aanreikt voor een meer harmonieuze samenleving.

Waar geloof je in?
"Van huis uit ben atheïstisch opgevoed. Ik kan me goed herinneren dat ik op een dag naar de Zondagsschool wilde, omdat daar twee vriendinnetjes van me naartoe gingen. Maar na twee keer hield ik het voor gezien. Ik ben lid van het Humanistisch Verbond,echt uit overtuiging. Het uitgangspunt is dat iedereen verantwoordelijk is voor z'n eigen handelen, maar tegelijk ook verantwoordelijkheid heeft voor de omgeving, voor anderen. De keuzevrijheid van individuen en eigen verantwoordelijkheid staan daarbij centraal en dat maakt dat ik sterk geloof in de menselijke ratio, dat mensen geloven in hun eigen vermogen om deze wereld beter of "

Wat is de belangrijkste drijfveer in je leven?
"Zonder twijfel mijn kinderen. Kinderen krijgen is natuurlijk de grootste wijziging in elk menselijk bestaan. Hun geluk en toekomst is nu het allerbelangrijkst voor me. Men denkt soms wel dat ik een enorm carrièredier ben, maar ik kan je verzekeren dat wanneer je echt carrière wilt maken, je maar beter niet de politiek in kunt gaan, dan had ik wel voor het bedrijfsleven gekozen. Ik heb ook moeite met bepaalde aspecten van mijn werk, zoals de vele tijd die je erin investeert, de publieke risico's en de oordelen die ik voortdurend over me heen krijg. Mijn maatschappelijke betrokkenheid is daarom ook een grote drijfveer. Ik voel me heel verantwoordelijk en ben plichtsgetrouw. Soms valt het combineren van mijn werk en onze kinderen me zwaar, maar gelukkig werkt mijn man veel vanuit huis, zodat we de zorg goed kunnen combineren.
Want als mijn kinderen onder mijn werk zouden lijden, zou ik direct stoppen. Ik vind het in ieder geval wel belangrijk om hun het goede voorbeeld te geven. Hun te laten zien dat ik ook een eigen leven heb en goed voor mezelf moet zorgen, om dat ook weer voor hen te kunnen doen.Dan komen we weer terug op die verantwoordelijkheid voor jezelf nemen."

We kopen voortdurend de illusie van geluk.

Wat is volgens jou de weg naar geluk ?
"Ik vind onze samenleving hard en competitief en ik heb in mijn boek geprobeerd te analyseren hoe dat komt. Ik erger me ook aan de overconsumptie en vind het onterecht dat wij dit altijd beschouwen als een individueel probleem, terwijl we allemaal vatbaar zijn voor consumptieve verleidingen. In mijn boek heb ik mezelf als voorbeeld genomen: waarom besteed ik zoveel tijd en geld aan consumptie? Omdat ik bij elke aankoop die ik doe mezelf een ander leven beloof. Met een nieuw boek beloof ik mezelf minder televisie, met nieuwe keukenspullen beloof ik om meer etentjes te gaan geven, met make-up een stralend uiterlijk. Ik koop dus een illusie. De illusie van geluk. Alleen is het zo jammer dat het al zo snel een illusie blijkt - en dan willen we weer iets anders. Verder kopen we maatschappelijke status, een (te) duur huis of een mooie auto-dan denken de buren dat het goed met ons gaat. Op de een of andere manier slagen we er met z'n allen niet in om dedingen die we écht belangrijk vinden prioriteit te geven. Om zoveel te consumeren als we doen, moeten we steeds harder werken, waardoor steeds meer mensen zich overbelast voelen. Dit alles maakt ons niet gelukkiger. Er zit dus een grote paradox verborgen in onze huidige samenleving. Want uiteindelijk blijkt dat wat ons werkelijk gelukkig maakt van immateriële aard is. Zoals het contact met anderen en het gevoel dat je je steentje ergens aan hebt bijgedragen. Niemand zal op zijn sterfbed zeggen dat het belangrijkst in zijn leven was dat hij of zij stinkend rijk geworden is. Zo heb ik een zieke vriendin die ik het liefst iedere week wil bezoeken. Als me dat niet lukt, dan baal ik - ook al heb ik wel zeven wetten aangenomen gekregen. Dus de oplossing zit erin dat we meer tijd nemen én krijgen. Daar kan de politiek ons in ondersteunen door te zorgen voor bijvoorbeeld betere werktijdverdeling en het stimuleren van de mantelzorg."

Werk, kinderen, heb je nog wel tijd voor de liefde ?
"Ik leef met de liefde van mijn leven. Dat is een voorrecht. Onze relatie is nooit een walk in the park geweest. Veel strijd ook, maar ik heb onze relatie nog nooit betreurd. Om me heen zie ik gescheiden mensen met kinderen en dat vervult me met een ongelooflijke angst. Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders en dat wens ik niemand toe. Daarbij is de liefde voor mijn kinderen ook heel erg met hem verweven. Door onze kinderen ben ik nóg meer van hem gaan houden. Ook omdat ik hen terugzie in hem en omgekeerd."

Waar hoop je op?
"Op totale ontspannenheid.
Het gevoel dat tijd, plaats en alles samenvallen en we geen haast meer hebben."


Femke Halsema, Geluk, uitgeverij Bert Bakker,
ISBN 9789035133655

tekst : Roxane Catz
fotografie :venvworldpress