Dragan Bakema

Dragan Bakema (26) was op jonge leeftijd een veelbelovend turntalent totdat hij door een noodlottig ongeval ernstige brandwonden opliep en hij zijn jeugddroom letterlijk in vlammen zag opgaan. Inmiddels acteert hij succesvol bij het Ro Theater en in diverse speelfilms. Zijn laatste imposante hoofdrol vertolkt hij in de film ‘Olivier etc.’: het verhaal over een jongen wiens toekomstbeeld ineens ingrijpend verandert.

‘We zijn allemaal zo bang om uit de toon te vallen. We doen liever gewoon, maar onder al dat gewone gedrag sluimert van alles wat ik veel interessanter vind om te belichten.’

Waar geloof je in?
“In empathie. Dat je dwars door alle bewuste of onbewuste vooroordelen toch in staat bent om echt te luisteren en te horen wat iemand werkelijk zegt. Ik geloof in extremen. Dat alles bestaat bij de gratie van het tegenovergestelde en dat de hoge pieken onlosmakelijk verbonden zijn met de diepe dalen. Ik geloof in familie als de basis waarop ik altijd kan terugvallen. Zo denk ik de laatste tijd in eens regelmatig aan de dood en als ik me dan indenk dat m’n ouders zouden sterven, zou ik het echt niet meer weten. Ik heb ze blijkbaar nog heel erg nodig. Zij helpen me te voelen wie ik zelf ben. Mijn moeder kan me nog steeds samen met mijn vriendin - het meest op de kast jagen en het meest ontroeren. Ik geloof verder in ambitie. Ambitie geeft drive aan je bestaan. Het gaat erom dat je een zeker doel nastreeft en doelen kunnen natuurlijk altijd worden bijgesteld. Toen ik met mijn brandwonden langere tijd in het ziekenhuis verbleef,beleefde ik veel plezier aan de rollenspelen die we daar deden. Het bleek dat ik er talent voor had en het vooral heel erg leuk vond.
Daardoor ben ik de toneelvooropleiding gaan volgen en later naar de toneelschool in Arnhem gegaan. Je mag de lat best hoog leggen, maar dat betekent niet dat je die lat ook hoeft te halen. Probeer zo veel als je kunt voor elkaar te krijgen. Dat kun je alleen maar zelf doen en daarom geloof ik ook in een gezonde vorm van arrogantie.”

Als Olivier ben je af en toe ook behoorlijk arrogant. Lijk je op hem?
“Ik hoop het niet! Ik kan me gemakkelijk overgeven als leerling, maar ik voel me ook
goed in de rol van leraar. Het wordt pas spannend voor me wanneer ik met iemand op hetzelfde niveau moet functioneren. Zoals binnen een werksituatie of een relatie. Ik denk dat er aan iedereen wel een egocentrisch kantje kleeft, maar zó erg als bij Olivier is het bij mij niet. Zijn aandoening heeft hem vrij spel gegeven om de wereld wel heel sterk om hem heen te laten draaien. Daardoor wordt zijn gedrag bijzonder arrogant; zonder enige scrupule is hij volledig en alleen met zichzelf bezig.
Hij kan dus met recht zeggen dat hij een einzelgänger is. Hij doet alsof hij voor niets of niemand bang is, maar het wordt al snel duidelijk dat hij alleen maar zijn angst probeert te overschreeuwen. Eerst zijn angst voor de dood en daarna - wanneer blijkt dat hij toch niet dood zal gaan - de angst voor het leven. Dood en leven, weer die extremen.
Ze kunnen allebei even beangstigend zijn omdat je van beide niet weet wat ze je brengen.
Het grote verschil is dat je in het leven verder moet en een keuze hebt. Daarom ben ik er van overtuigd dat je altijd in jezelf moet blijven geloven en zo dicht mogelijk bij jezelf moet proberen te blijven. Niemand anders die dat voor je doet. Als Olivier sla ik bijvoorbeeld een meisje. Over deze scène - die ik er zelf heb ingeschreven - werd in eerste instantie heel moeilijk gedaan.
Ja, natuurlijk is dat heftig, maar als je in de film ziet waar het vandaan komt is het beter te begrijpen. We zijn allemaal zo bang om uit de toon te vallen. We doen liever gewoon, maar onder al dat gewone gedrag sluimert van alles wat ik veel interessanter vind om te belichten. Ik houd van het ongewone.”

De toekomst is niet te voorzien, zolang je er maar niet bang voor bent en vooruit durft te kijken.

Waar blijkt dat nog meer uit?
“Mijn vriendin Maria (actrice Maria Kraakman, red.) en ik zijn nu drieëneenhalf jaar samen en ook zij is in alle opzichten ongewoon bijzonder. Ik heb echt heel wat meisjes gehad in mijn leven, maar ik heb tot nu toe geen vrouw ontmoet die ook maar bij haar in de buurt komt. We vullen elkaar op veel vlakken aan. Ze geeft me kracht en rust. Maar een relatie blijft een moeilijk gegeven. Hoe het was om met haar samen te spelen? Dat wordt me wel vaker gevraagd, maar als wij professioneel aan het werk zijn, zijn we beiden absoluut niet bezig met onze relatie. En aangezien ik haar een van
de beste actrices van Nederland vind, is het geweldig om met haar te spelen.”

Volg jij je gevoel of je verstand?
“Ik ben eerlijk gezegd eerder geneigd mijn gevoel te volgen, maar ik kan ook cerebraal zijn. Ik maak, zeg maar, gebruik van mijn dubbele nationaliteit. Wanneer ik de Joegoslaaf ben, volg ik mijn gevoel en wanneer ik zakelijke plannen en beslissingen moet maken ben ik meer de Nederlander. Daar schipper ik voortdurend tussenin. Maar ik vind dat - zelfs wanneer je iets met je hoofd doet - het ook gepaard moet gaan met iets vanuit je hart.”

Waar hoop je op?
“Ik hoop dat er altijd hoop is. Wat er ook mis gaat, ik verlies nooit de hoop. Ik houd ervan mezelf en anderen te enthousiasmeren. Daar ben ik gewoon ongewoon goed in!”