Awee Prins

Awee Prins (51) is universitair docent fenomenologie, hermeneutiek en filosofie & kunst van de Faculteit Wijsbegeerte aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In zijn boek 'Uit Verveling' stelt hij dat de verveling de onderdrukte grondstemming is van deze tijd, waarin ons weliswaar alles ter beschikking staat, maar eigenlijk niets ons nog werkelijk raakt.

Waar geloof je in?
"Ik geloof in toewijding en aandacht. Het grote probleem is dat wij aan 'zingeving' doen. Dat is per definitie al een zwaktebod, want het zou betekenen dat er in werkelijkheid geen zin is als wij die er niet zelf aan toevoegen. Ik streef daarom naar zinvinding. Wij zijn een stelletje aangeklede apen op een nietige zandkorrel in een uitzichtloos, onverschillig heelal die de hele dag lopen te roepen:' Ik wil gelukkig zijn!'En we staan maar tegen de deur te duwen om het te krijgen, terwijl de deur van het geluk naar binnen opengaat. Met andere woorden: je kunt geluk niet forceren. We denken dat we voor alles moeten werken. "

Hoe kunnen we leren ons meer over te geven ?
"Door niet meer van alles te willen en voortdurend maar gericht te zijn op vooruitgang. Wij gaan alleen maar van A naar B en daar moeten we mee ophouden. We hebben oogkleppen op en vergeten om ons heen te kijken. We rennen langs elkaar heen en we nemen niet meer de tijd om te 'verwijlen', zoals ik dat graag noem. Kafka schreef hierover het tegenovergestelde van wat de boeddhisten zeggen, namelijk: 'Er is wel een doel, maar er is geen weg.' Onthaasting, sabbaticals, time-outs. Het klinkt allemaal hoopvol, maar in feite zijn het niets minder dan functies van de versnelling, zodat we uiteindelijk weer productiever kunnen worden. We leven helemaal in het rekenende denken. Alles is gericht op efficiency, optimalisering en winnen. Dat is het alom heersende geloof van deze tijd en heeft ertoe geleid dat mensen hun leven alleen maar'beter'willen maken." De Duitse dichter Rilke schreef al: 'Wer spricht von Siegen? √úberstehn ist alles' (wie heeft het over zegevieren? Doorstaan is alles). En het mooiste wat de Portugese dichter Pessoa hierover in zijn Boek der Rusteloosheid schreef is: 'Wijs is hij die het leven eentonig maakt, want dan heeft elk klein voorval het voorrecht een wonder te zijn.' De man was zo gek als een bos uien, is doodgegaan aan de drank, maar hij begreep wel waar het om ging. Zelf ben ik niet levenslustig en ik geloof dat het leven niet makkelijk is, maar ik wil het wel proberen.

We bevinden ons in een overvolle leegte.

En hoe sta je tegenover de liefde?
"Tja de liefde... liefde is een verschraald begrip en verworden tot wegwerpartikel. Wie weet de betekenis nog van werkelijk lief hebben? Volgens mij is het in staat zijn de ander te laten zijn en iemand geluk te gunnen. Zelf ben ik er nog niet toe in staat gebleken. De bewering dat je aan de liefde moet werken, vind ik in ieder geval onzin. Dat is alweer het geloof van deze tijd! Liefde is en het feit dat je ervoor zou moeten werken maakt het al kapot. Ook liefde is overgave. Liefde is ook heel even geloven dat God bestaat. Maar echt waar, het verbaast me oprecht wanneer een vrouw van mij houdt. En dan de liefde voor mijn kinderen. Die gaat me beter af. Ik bedenk en schrijf ook graag verhalen voor ze. Ik denk dat ik de enige vader ben die nog nooit een bestaand kinderverhaal aan zijn kinderen heeft voorgelezen. Er zijn mensen die het hebben over quality time met hun kinderen. Dat zijn dan bepaalde uren die ze voor hen hebben uitgetrokken. Dat plannen ze zo in. Maar een kind laat zich toch niet programmeren?! Dat heeft niets te maken met de ander'laten zijn'. We willen bewust of onbewust vaak alles naar onze eigen hand zetten." 

Waar hoop je op ?
"Ik hoop op minder eenzaamheid. Hoe kunnen we nu een samenleving verbeteren waarin individualisering voorop staat? Hier in het Westen worden we als kind al aan de twee wreedste initiatieriten onderworpen. Zo moeten we als baby al in een gescheiden kamertje slapen, waar de eenzaamheid begint. Later komt de onttovering. Ik weet nog hoe geschokt ik was toen mij werd verteld dat Sinterklaas niet bestond. Ik dacht: straks gaan jullie me nog vertellen dat God niet bestaat! Toen ben ik filosofie gaan studeren. Omdat ik wilde leren nadenken over het leven en mezelf vragen wilde blijven stellen. Ook tegen mezelf in. Verder hoop ik op meer toewijding en geduld. Dat mensen stoppen met elkaar te kwetsen en de moed hebben om niet alleen maa raan zichzelfte denken. En tenslotte hoop ik - en dan ben ik heel eerlijk - dat ik dat ook kan en op een dag in staat zal zijn om werkelijk lief te hebben."

'Uit Verveling', Uitgeverij Klement,
ISBN 9077070990

tekst : Roxane Catz
fotografie :uitgeverij klement