Roxane Catz

Is freelance journalist. Schrijft over duurzame onderwerpen in het algemeen en gezonde voeding in het bijzonder. Haar boek Rox Rauw zet mensen aan het denken over hun eetgewoonten. ‘Ik ben verbaasd als ik zie wat er achteloos in supermarktkarretjes verdwijnt.’

Tekst Hans Moltzer, Fotografie Kato Tan

Gezond verstand. ‘Veel mensen zien biologisch eten nog steeds als een alternatief voor wat ze gewend zijn te eten, terwijl biologisch juist een heel normale, natuurlijke keuze is. Alles wat we eten hoort gewoon biologisch te zijn. Vervolgens zoek je met je gezond verstand uit welk voedsel het best bij je past.’

Cave-man. ‘Zelf eet ik regelmatig rauw. Het is puur en het geeft me veel energie. Wat me aan het denken zette, is de vergelijking tussen een geroosterde en een niet-geroosterde zonnebloempit. Stop je de geroosterde in de grond dan gebeurt er niks, stop je de niet-geroosterde in de grond, dan groeit er een zonnebloem uit. Die levenskracht is als het ware de ziel van de plant. Zo’n ongeroosterd pitje voedt ook jou met z’n levenskracht. Mijn boek Rox Rauw gaat over die dingen. Ook over mijn eigen zoektocht naar gezond leven. En natuurlijk staan er verrukkelijke variaties met groenten en vruchten in. Het paleontische oerdieet van de cave-man heet dat tegenwoordig. Sinds die oertijd zijn onze genen niet of nauwelijks veranderd. Maar ons eten des te meer. We blijven ons volproppen met industrieel, voorverpakt en kant-en-klaar voedsel, en vooral veel vlees van de barbecue. Logisch dat ons lichaam tegenstribbelt.’

Overvliegende biefstukken. ‘Je hoort mij niet zeggen dat rauwe groenten en vruchten eten alleen zaligmakend is. Dat je lichaam verhit voedsel beter verteert, is ook een mening. Mijn lichaam vraagt ook af en toe om vlees. Dan droom ik van overvliegende biefstukken. Ik ben een bourgondisch type, maar doe m’n uiterste best om een matig mens te zijn. Want wàt je ook eet: te veel eten is het aller-ongezondst, ook al eet je heel erg gezond. Natuurlijk, matigen is moeilijk. We leven in een sociale wereld. Samen eten is leuk, maar ook lastig. Het valt niet mee om nee te zeggen als je alweer iets vriendelijk krijgt aangeboden in zo’n gezellige sfeer van: schep nog maar lekker op.’

Ontbijtkoek. ‘De mens is een vat vol tegenstrijdigheden. We eten onze buik vrolijk vol alsof er niets aan de hand is, maar we leven ook in een angstmaatschappij. Eet vooral geen rauwmelkse kaas, gooi alles weg wat de houdbaarheidsdatum overschrijdt, drink geen volle melk, smeer margarine op je brood in plaats van roomboter. Dat er in een ontbijtkoek veel suiker zit, daar hoor je niemand over. Wel over die o zo gezonde omega-3 vetzuren, wat volgens mij vooral een marketingtruc is.’

Weggooien. ‘Ik ben verbaasd als ik zie wat er allemaal achteloos in supermarktkarretjes verdwijnt. En ik ben verbaasd als ik hoor hoeveel ervan wordt weggegooid. Minder eten kopen en op je eten besparen, het kan echt. En we worden er allemaal beter van.’