Spaanse Spa!!

Het leek wel een grap, maar dat was het niet. Wat was het geval? Bij zijn afscheid had manlief een cadeau gekregen van de televisieproducent voor wie hij zo’n slordige achttien jaar - in goede en minder goede tijden - zijn kunstjes had vertoond: een driedaags verblijf in een prachtig(golf)hotel in het Spaanse Peralada. Met álles erop en eraan, inclusief een verwenmiddag in de bijbehorende Spa. En wat bleek? De Spa was een ‘Wine-Spa’! Ooit van gehoord? Nou , ik niet. En ik heb ook  nog nooit een spa besteld en vervolgens wijn gekregen.
Maar het was geen grap. In Peralada bevind zich namelijk de enige ‘Wine-Spa’ ter wereld voor zover bekend. Dat houdt zoveel in dat alles wat een normaal denkend mens met een Spa associeert – namelijk water - ineens wijn is geworden. Het leek hem een slecht idee om mij hierin mee te nemen. Hij wilde me er nog voor behoeden, maar het was al te laat. Ik was ervan overtuigd dat ik na alle weerstane verleidingen van het afgelopen jaar ook dit heus wel aan kon . We hadden dit immers niet zelf bedacht dus:  ‘go with the flow...’ In de wine-flow wel te verstaan. Wijn – zo hebben ze daar bedacht – heeft ons lichaam kennelijk ook vele geneeskrachtige en gezonde zaken te brengen. Zoals volop fytonutriënten en niet te vergeten anti-oxidanten!!  Opdat wij  niet te rap zullen oxideren, lees: oud, stram en rimpelig worden.  Wijn zal ons daarvoor behoeden. Als dat geen goed nieuw is! Vraag me niet hoe het precies werkt, maar het was inmiddels bewezen. Dus dat zat wel goed.  Wij zouden daarom domweg - zonder pardon - in een wijnbad worden ondergedompeld. Met alle goede bedoelingen van dien. En natuurlijk waren de bedenkingen van mijn lieve schat terecht, maar ik wilde er nu echt even niets van weten. Was te blij met al die goede berichten! Kom op zeg!! Doe nou even niet zo flauw!

Dus daar daalde ik af – met bonzend hart – in een warm, gorgelend bad. Nog helemaal helder..Maar niet voor lang, want dit keer geen water bij de wijn maar een paar liter donkerrode, sterk geconcentreerde wijn die een mevrouw achter elkaar in het water liet klokken. Het kleurde rozerood. Alsof ik ter plekke een slagaderlijke bloeding had gekregen. En als extra bonus kreeg ik er ook nog een glas bij! Het zou de werking ten goede  komen....En ja, ik werd met iedere slokje meer ontspannen. Dat werkte goed na een jaar Blauwe Knooplidmaatschap. Misschien moest ik even kopje onder gaan.

Ik dacht aan alle glazen die ik dit jaar niet gedronken had. Die hadden dit bad denk ik moeiteloos kunnen vullen.  Deze heel bad-ervaring illustreerde eigenlijk precies mijn alles of niets gedrag waar ik al eens eerder over schreef. We hebben allemaal zo onze lessen te leren in dit leven en die van mij is toch overduidelijk de les van de matigheid.  Daarom bij deze mijn kersverse voornemen voor dit nieuwe jaar: mááátigen! Gaaaaap, want klinkt dat saai. Bijna net zo saai als consuminderen. Dan maar extrématigen. Dat heeft tenminste nog wat.

P.S
Voor wie de smaak nu  te pakken heeft gekregen en ook wel een paar dagen in Peralada zou willen golfen en/of ‘wine-spa-en’: www.golfperalada.com