Broodje aap

Gezondheid? Breek me de bek niet open! Ik was er jaren door geobsedeerd. Dat begon rond mijn zestiende toen ik ineens dikker werd en pukkels zich op de meest onwenselijke plekken begonnen  te vertonen. Voor die tijd was er nog niks aan de hand. Behalve paardrijden en  een beetje hockeyen (waar ik een bloedhekel aan had en daarom niet lang heb volgehouden) deed ik weinig aan sport. Daarnaast at ik voornamelijk wat ik lekker vond, lees: gebakken eieren, vanillevla, paprikachips, king corn-brood met hagelslag, stroopwafels, kaasfondue en wentelteefjes. In die tijd was men nog niet zo met gezonde voeding bezig. Een varkenskarbonade (!) met gebakken aardappelen en een kwak appelmoes gold bij ons thuis zelfs als een uiterst verantwoorde maaltijd. Het mag eigenlijk een wonder heten dat ik mijn jeugdjaren zo goed ben doorgekomen. Tegelijkertijd kan je je afvragen hoe ongezond dat dan wel allemaal was. Die dikke dijen en pukkels hadden in ieder geval meer met de op hol geslagen puberhormonen te maken. Hoe dan ook;  vanaf die tijd had alles wat ook maar naar gezondheid riekte mijn volle interesse. Boeken heb ik  verslonden, diëten tot in den treure gevolgd  (en nooit volgehouden ),  cursussen met succes afgerond,  gezondheidsgoeroes geraadpleegd en tenslotte zelfs een boek over al mijn ervaringen en opgedane kennis geschreven. En nu ik inmiddels denk iets van voeding te weten raak ik toch nog regelmatig in de war. Ik voel me vaak de schoenmaker die op kapotte schoenen loopt of is de uitspraak “hoe meer je weet, hoe minder je weet” meer van toepassing?
Wat ik in ieder geval wel zeker weet is dat alles wat we tot ons nemen invloed op ons heeft. Direct of indirect.  Zoals de lucht die we inademen, de beweging  die we aan ons lichaam geven, alles wat we zien en horen, de contacten die we aangaan en niet te vergeten alles wat we eten en drinken. En juist over die laatste twee heerst eigenlijk de meeste verwarring. Wat de ene dag als gezond wordt beschouwd blijkt de volgende dag toch kankerverwekkend. En omdat gezondheid een ware hype is - en tevens verworden tot een zwaar marketing-tool - is niets meer zeker. Dus hoe weten we nu of we een broodje gezond eten of  een broodje aap?  Prof. dr. Martijn Katan, hoogleraar voedingsleer aan de VU, maakte onlangs in zijn boek “Wat is nu gezond?” korte metten met de vele  fabels en feiten rondom ons voedsel. “Een heel klein stukje lijf zit nog gecompliceerder in elkaar dan een Boeing 747,” schrijft hij, waarmee hij al aangeeft dat er geen kant en klare recepten bestaan voor het optimaal onderhouden van ons lichaam. Een absolute aanrader, zeker voor wie  wat meer nuchterheid in zaken wil krijgen. Over nuchterheid gesproken: alcohol is volgens  Katan bad news, alhoewel de liefhebbers natuurlijk graag willen blijven geloven dat het goed is voor hart en bloedvaten. Ach, daar zijn we mens voor. Wij mensen willen ons goed voelen en deze drijfveer zit achter alle goede, maar ook slechte gewoontes. Genieten is volgens Katan overigens erg belangrijk. Daar sluit ik me graag bij aan, want als je alleen maar hysterisch gezond gaat zitten doen, krijg je als je niet oppast Orthorexia. Dit is het zusje van Anorexia en dat wil alleen nog maar ‘gezond’ tot ze er letterlijk bij neervalt. Daar word je dus ook niet blij van.
Aangezien ik al meer dan een half jaar gestopt ben met de alcohol, zit ik tenminste op één front al goed. Bijkomend nadeel is wel dat ik van de weeromstuit meer ben gaan eten en er zo’n slordige tien kilo is bijgekomen. En omdat ik nu eenmaal ook van ‘het verboden vruchten-model’ ben, zag ik mezelf tijdens de vakantie ineens gaan róken. Ík! Die notabene altijd de anti-rook campagne voerde. Het is géén gezicht, ik vind het niet eens lekker en het slaat daarom helemaal nergens op! Zeker nu er een compleet rookverbod heerst en bijna iedereen massaal aan het stoppen is. Al las ik wel ergens dat roken het ontstaan van de ziekte van Parkinson kan remmen en die van Alzeheimer én dat je ervan afvalt.  Wil ik dit nu echt geloven? Of laat ik dít broodje aap maar aan me voorbij gaan en zal ik m’n stoute renschoenen aantrekken voor een rondje Vondelpark? Beter! Met een beetje gezond verstand kom ik volgens mij toch het verst.