WIN WIN!

Het heeft even geduurd, maar ik ben eruit. Sportief gezien wel te verstaan. Want ik ben weer helemaal van de yogaaaaaaa….. Was er een tijd uit, maar aangezien er ’n mega mooie yogastudio achter mijn huis is gekomen en ik nu echt geen enkel excuus meer heb, zit ik er weer in. Mijn eerste les nam ik - lekker cold turkey – al om zeven uur ’s ochtends. Dat leek me wel een goed begin van de dag. Zo kon ik om half negen weer buiten staan en zou ik geen tijd verliezen. Want ‘tijd’ is en blijft bij mij een heikel punt. En dan te bedenken dat we straks de klok voor de zoveelste keer vooruit moeten zetten met wederom een kostbaar uur down the drain! Slaat werkelijk helemaal nergens meer op! Maar goed, daar zal ik het nu niet wéér over hebben, want ik leer mijn irritaties steeds beter beheersen. Door yoga dus.

Mijn moeder was nota bene vroeger yogalerares, maar dat was juist dé reden waarom ik me daar - in die tijd hevig puberend - tegen verzette. Zij was van de old school ‘Hatha’- versie: één van de meest klassieke vormen van yoga die er heel rustig aan toe gaat. Onder lichte druk van moeders kant - ‘Doe toch ‘es mee kind, daar word je rustig van!’ - woonde ik een lesje bij. Maar tjéééééééééééézus zeg..gáááháááááp! Wat vond ik dat ’n sloom gedoe. Nee, ik ging wel naar ‘Aerobics’. De bekende Amerikaanse actrice Jane Fonda was hier destijds het  boegbeeld van en dat wilde ik ook wel. Zodoende volgden er vele huppel-uren en waagde ik me zelfs aan de éénjarige aerobic-juf-opleiding. Helaas werd mijn gevoel voor coördinatie er nooit beter op, waardoor ik altijd te vroeg, te laat, de verkeerde kant of helemaal geen kant op draaide. Die ambitie heb ik daarom maar gelaten voor wat ‘ie was. Vervolgens heb ik nog vele jaren lopen struggelen met fitness-apparaten, pilatesbanken, step-opstapjes, zumba-dansjes en  stilstaande fietsen die geen millimeter vooruit gingen ook al trapte ik me een ongeluk. Van al dat spinnen raakte ik bijna overspannen. Maar toen was er ‘power-yoga’: de meer actievere vorm van yoga, ook wel ‘Ashtanga’ of ‘Vinyasa’ yoga  genoemd. Dat was het ineens hélemaal op de zoveelste sportschool, alwaar ik me net vers had ingeschreven in de hoop op een beter leven. En ondanks dat het woord ‘yoga’ me nog enigszins verontrustte, gaf ik het toch ’n kans. En jawel hoor….. het bleek de perfecte combi van strekken, rekken, actie én uitdaging met als uiteindelijk resultaat een heerlijk ontspannen gevoel. Een ware natural high. Yoga staat voor éénwording van lichaam, geest én adem en aangezien deze drie zaken bij mij regelmatig een andere kant op leken te gaan zat ik hier op de juiste plek.

"Ondanks dat het woord 'yoga' me nog enigszins verontruste gaf ik het toch 'n kans."

Maar toen kreeg ik een hond waarmee ik iedere dag aan de wandel ging. De yoga raakte in het slop. Gelukkig ontpopte manlief zich tot een perfecte uitlaatservice die het  steeds vaker overneemt, zodat ik me weer in bochten kan wringen. Beetje bij beetje, want bij yoga hoef je niets te forceren. Je leert er juist beter met je beperkingen om te gaan, zaken beter te accepteren en lossssssss te laten. Zo kan ik me laten drijven op de strooooommmm van het leven en zal ik nooit meer tijdsdruk ervaren, want ook tijd is een illusie. Halleluja!  Ik werk nu dus aan een strak, gespierd en soepel lijf, terwijl ik straks ook nog eens meer ontspannen door het leven ga en mijn problemen steeds makkelijker tackel. Wow! Wat een vooruitzicht! Een pure win-win-situatie! Maar dat krijg ik natuurlijk weer niet voor niets. Daarvoor zal ik moeten blijven oefenen én vooral geduldig zijn. “With practice all will come” is de alom heersende yoga-belofte. Dus ga ik door totdat ik  - net zoals de dame in het onderstaande filmpje - iedere ochtend even achteloos naast mijn slapende man wat ‘oefeningetjes’ doe. Ik kan niet wachten!

Bekijk hier youtube clip: Yoga By Equinox