Bewust in wording

“Het gebeurt nogal eens dat je van plan bent om iets te gaan doen  - opnieuw te gaan beginnen - waarvan je weet dat het beter is, en dat je het dan toch niet doet,’ las ik ergens vorige week. 

Dus daarom ook hier pas mijn tweede column. Ik durfde eigenlijk niet meer. Zeker niet na mijn belofte dat ik dit keer op tijd zou zijn. Maar ja, niets menselijks is mij vreemd. Daarom werd mijn boek Rox Rauw! uiteindelijk ook geen lofzang over rawfood met een bijbehorende succesverhaal over hoe mijn leven ineens op alle fronten vlotjes en probleemloos verliep. Want dat was niet zo.
Ik was er inmiddels achter gekomen dat we aan elkaar hangen van gewoontes en dat die we die niet in een paar weken de nek om kunnen draaien, aangezien ze daarna weer even hard de kop weer op steken!  Alles wat je met kracht bevecht, knokt namelijk net zo hard terug en grijpt je bij de keel wanneer het de kans krijgt.  Vergelijk het met een luchtballon die je onder water probeert te houden. Op een zeker moment ‘plopt’ ‘ie – op een zwak, maar zeker moment - weer omhoog. Met dezelfde kracht waarmee je ‘um omlaag – onder controle – probeerde te houden.

Lees mijn verhaal onder kopje  ‘in de media’ – Tijdschrift Jan, rubriek gezondheid nummer 2, 2005. Wanneer je dat hebt gelezen kan je bijna niets anders denken dan dat de vrouw achter dit verhaal – ik dus - inmiddels overtuigd is van haar verhaal en geen druppel alcohol die daar nog iets aan kan doen.!

Niet dus.....

Het is nu april 2007.  Twee jaar later met mijn volgende (voorlopige) conclusie:

Het gaat kennelijk niet zozeer om wilskracht, maar toch écht en alleen om bewustzijn. Ik weet dat nu zeker, anders kan ik deze confession niet schrijven voor Rishis en haar Free Souls. Mét en voor liefde! In mijn eerdere column liet ik wederom weten dat ik was gestopt met drinken....zelfs ruim voor het nieuwe jaar was begonnen. En ik ben er toch weer aan begonnen.

In den beginne was het makkelijk omdat het een nieuwe situatie was en iedereen er het fijne van wilde weten. Ja, in den beginne is alles leuk.

Maar “niet drinken is als topsport bedrijven,” had ex Jellinek directeur Dees Postma me ooit al verteld. En schrijfster Heleen van Royen schreef ook eens in een column dat geheel onthouder net zo vermoeiend is als in Almere wonen, omdat je het voortdurend moet uitleggen.

‘Bewustzijn’ dus. Bewustzijn was ooit een vaag begrip dat slechts en alleen in het geitenharen sokkencircuit z’n bestaansrecht had. Tegenwoordig is ‘bewustzijn’ dé marketingsleutel lijkt wel. Hét hippe uitgangspunt voor alles wat er verkocht moet worden. Van yoghurtijs tot en met de postcodeloterij. Ook als ‘ster‘ kom je dezer dagen echt niet meer weg zonder op z’n minst een Afrikaans miertje te adopteren.

En tja,  ik werd me vooral bewust van het feit dat geheelonthouding niet mijn ding is en ben inmiddels wel weer gaan drinken. Bewust ja, dat dan weer wel. Het blijft toch een slap verhaal (waar ik me overigens zeer bewust van ben). Alléén de weekends is het nu. Dan hebben ik én mijn bewustzijn bewust een beetje vrij heb ik bedacht. We zullen zien.