Meer kleur en smaak!

De zomer staat gelukkig weer voor de deur. Dat jaargetijde biedt het leven van rawfoodadepts zoals ik weer veel meer mogelijkheden. Voor wie (nog) niet eerder van deze term gehoord heeft, even ter verduidelijking: rawfood is een vanuit warmere oorden, onder meer Californië, overgewaaide lifestyle waarbij pure en onbewerkte voeding een prominente rol speelt. Al is het beslist geen afslankprogramma, het komt met name neer op véél groente en fruit.

Uit een uitgebreid en zorgwekkend onderzoek van het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) bleek dat we hiervan meer moeten eten. Ook stelde het vast dat we te eenzijdig eten. Als gevolg hiervan zouden er in Nederland 20.000 (!) mensen per jaar sterven en leven we gemiddeld twee jaar korter. Meer groente en fruit is dus het dringende advies. Het rawfood-gedachtegoed sluit hier perfect op aan.

Eerlijk gezegd is het niets nieuws onder de zon. Het is voeding zoals die vanaf het eerste begin bedoeld was. Dus zonder tussenkomst van pannen, magnetrons, conserveermiddelen, blikjes, potjes, zakjes of enige andere onnatuurlijke handelingen en – mits goed klaargemaakt – onwaarschijnlijk verrassend en lekker. Gisteren smulde ik bijvoorbeeld van een heerlijke, supergezonde lasagne die nog beter smaakt dan de gangbare versie. Er komt daaraan geen kruimel deegwaren te pas. Het enige wat u in de rawfood-keuken feitelijk nodig heeft, is een simpele plank, een paar scherpe messen en het liefst wat hak- en mengapparatuur om het uzelf wat gemakkelijker te maken.

Eten moet vooral leuk blijven, want wie wordt er niet gek van alle tegenstrijdige berichten over wat nu wél of niet gezond is?! Het belangrijkste is dat we veel verschillende dingen eten. Hoe meer kleuren en smaken op ons bord, hoe beter.

Macrobiotisch bekeken zouden we alleen maar mogen eten wat er in ons eigen land groeit en dan ook nog eens volgens de seizoenen. Daar zit wat in, want van die ‘botoxaardbeien’ die mij eind februari reeds bij de groentejuwelier proberen te verleiden word ik ook niet opgewonden. Ik voel aan m’n water dat die niet kloppen. Maar verder heb ik oprecht nog nooit een vrolijke macrobioot met rode appelwangen kunnen ontdekken. En hoezo van éigen land? Is de wereld niet steeds meer één groot land aan het worden? Wordt het daarom niet eens hoog tijd om naast onze grenzen dit soort gezondheidsregels te overschrijden?

Natuurlijk gaat er niets boven een rijpe vijg of banaan rechtstreeks van de boom plukken, maar het feit dat we nu dagelijks zó’n keuze aan de meest exotische vruchten en groenten hebben, doet een mens zowaar geloven in The Garden of Eden te zijn beland! Dankzij onze multiculturele samenleving én de moderne transportmiddelen natuurlijk.

Foto Hans Verleur