Wordt alles anders na 2012?

In gesprek met ziener Ton van der Kroon.

Ton is niet makkelijk te plaatsen. Hij geeft work- shops waarin mannen hun ware kracht kunnen vinden, gaat naar zogeheten krachtplekken in de wereld om daar energetisch werk te doen, zet zich in voor vrede in het Midden-Oosten, geeft lezingen over 'het einde en het nieuwe begin van de Mayakalender', hij hoort stemmen en ziet visioenen. Drie trappen hoger staat hij me op te wachten - hij ontvangt me hartelijk. Ik kijk in een open gezicht met lichte, vriendelijke ogen. Ton gaat me voor naar een kleine, zonovergoten etage. Alles in zijn huis, inclusief hijzelf, straalt een weldadige rust uit. De directe aanleiding voor ons gesprek is de heruitgave van zijn boek 'De terugkeer van de Koning'. Hij schreef het ruim zeventien jaar geleden en was daarmee de tijd ver vooruit, omdat het toen al een beeld schetste van de grote omwentelingen die nu spelen. Door de woelige tijden waarin we leven ben ik (en anderen met me) soms ongerust over wat de toekomst brengen zal. "Is er nog hoop?" wil ik daarom als eerste van hem weten. Ton lacht om de directheid van mijn vraag, is even stil en zegt dan: "In de film 'The Lord of the Rings' zit een scène waarin de hobbit Pepijn aan de wijze magiër Gandalf dezelfde vraag stelt. Het is het moment dat ze voor de grote strijd om Midden-Aarde staan. Het antwoord van Gandalf luidt: 'There never was much hope. Just a fool's hope.' Archetypisch gezien spreekt hij hier over de kracht van de dwaas, de fool, degene die naïef is en zich onbezonnen in het avontuur stort, ongeacht de consequenties. Maar het is juist die fool's hope die in de moeilijkste situaties nodig is om door te gaan." Al van jongs af wordt Ton geïntrigeerd door mythen, fabels en sprookjes. Hij ziet ze als de grootste schatten "Ze vertellen ons op ziels- niveau dat alles uiteindelijk ten goede zal keren.

"Fabels, mythen en sprookjes vertellen ons op zielsniveau dat alles uiteindelijk ten goede zal keren"

Het mooie van mythische verhalen is dat iedereen zijn eigen verhaal er in kan lezen. Door ze vaker te lezen en te bestuderen, worden ze als een soort software- programma geïnstalleerd in onze psyche. Ze wijzen ons de weg - als we maar het lef hebben om naar ons hart te luisteren, ook al zegt ons hoofd: dit gaat helemaal de verkeerde kant op!" Het is niet zo dat we passief achterover kunnen leunen in de hoop dat het wel goed komt, benadrukt hij. "Hoop is een actief gegeven. Het begint met de bereidheid om je hart te openen en te vertrouwen op de stroom van het leven. Het is belangrijk om je telkens weer af te vragen: wat is de bedoeling? Wat staat me te doen in dit leven? Deze vragen ten diepste aan jezelf durven stellen vergt moed en nederigheid. Ik ben ervan overtuigd dat er een hogere macht is - of we daar nu iets religieus op willen plakken of niet - die meer ziet en weet dan wat we zelf denken te zien en te weten. 'Niet mijn, maar Uw wil geschiede' is mijn levensmotto geworden."

Zwanger van inzicht
Hij vertelt hoe hij tijdens zijn studie bedrijfskunde en theaterwetenschappen de kracht van overgave ontdekte. Het is tijdens een congres in Engeland waar wordt ge- werkt met het nieuwe concept 'open space', een manier om met een grote groep deelnemers op een organische manier een complex probleem op te lossen. Daar komt Ton tot het inzicht dat onze problemen juist ontstaan doordat we over alles de controle willen houden. Hij wil onderzoeken hoe dit werkt, in én buiten onszelf. In een visioen ziet hij even later dat hij naar Amerika moet gaan. Overtuigd door dit teken breekt hij zijn studie voortijdig af en hij vertrekt naar de Verenigde Staten. Tijdens zijn reis zijn er veel leerzame ontmoetingen. Hij verblijft onder anderen bij de Hopi en Yaqui indianen, die hem vertellen over een naderende grote transformatie. Ook komt hij in contact met Robert Bly, schrijver van het boek 'De wildeman', die mannen leert evenwicht te vinden tussen hun emotionele en hun stoere, beschermende kant. Na het volgen van een workshop bij Bly beseft Ton dat het tijd wordt dat mannen zich bewuster worden van wie ze zijn en welke rol ze hebben. Na negen maanden reizen keert hij terug naar Nederland. Vol van alle op- gedane inzichten besluit hij deze vorm te gaan geven. Het idee voor 'De terugkeer van de Koning' kwam op een bijzondere manier: "In de nacht voordat mijn dochter Raya werd geboren, had ik een droom waarin ik ineens deze titel zag. En de hele inhoud kwam in één keer bij me binnen. Ik wist precies waarover het zou gaan: een boek gebaseerd op koningsverhalen uit de westerse mythologie en cultuur, die inzicht geven in de nood- zaak om meer vanuit ons hart te gaan leven."

Toeschouwer zijn
Ton vertelt boeiend: kleurrijke verhalen, mooie metaforen, diepe inzichten. Als luisteraar word je eenvoudig meegezogen in zijn wereld. Wat wilde ik ook alweer weten? O ja: waar draait het nu om in onze tijd? "Stel je vraag nog eens," verzoekt Ton me, terwijl hij zijn ogen sluit. Zijn oogleden beginnen lichtjes te trillen en zijn stem klinkt plotseling een fractie anders: "Alleen vanuit rust en stilte is het mogelijk om dit, in feite creatieve, proces waarin we zitten, te bezien. Door afstand te nemen van ons eigen verhaal worden we een toeschouwer en daardoor verandert onze perceptie. Niets is wat het lijkt en alles is zoals het is. Dit 'toeschouwerprincipe' is voor de komende tijd van cruciaal belang. Het betekent dat je doet door niet te doen. Je grijpt niet in, maar je kijkt en voelt alleen maar. Dat stelt je in staat om het grotere plaatje, het onderliggende verhaal, te zien en dan ga je de zin erin ontdekken. Ook in de negatieve dingen. Wanneer je in een crisis belandt, kun je je afvragen: waarom overkomt mij dit? Maar dan zit je in een benauwd bewustzijn, in het oordeel van goed en slecht. De kunst is een stap naar achteren te doen en vanuit het beschouwende bewustzijn te gaan waarnemen. Dan krijg je een groeiend besef van het grotere geheel en zie je dat alle hoogten en diepten onderdeel zijn van het leven. Je kijkt ernaar als naar een film." Even is het stil. Dan opent Ton zijn ogen weer, kijkt me aan en zegt op zijn 'normale' toon: "Dit was mijn gids die via mij tegen je sprak." Mijn mond staat nog open van verbazing over wat ik zag en hoorde. Waar kwam die gids zo snel vandaan? "Daar heb ik tegenwoordig een aan- en uitknop voor," glimlacht hij. Op 18-jarige leeftijd had hij zijn eerste ervaring met deze stem. Toen was hij nog heel sceptisch; inmiddels weet hij dat hij op zijn gids kan vertrouwen en heeft hij geleerd zich erop af te stemmen. "In feite beschikken we allemaal over een gids die ons de juiste richting wijst: ons hart. Het is werkelijk mogelijk om je hart te voelen spreken, in de vorm van een fysieke sensatie. Sommige mensen voelen dit al van nature, maar iedereen die zich ervoor openstelt, kan het leren. Ons hart is ons meest wijze instrument. Het weet veel meer dan ons hoofd, alleen durven velen er nog niet op te vertrouwen."

Een schat in vermomming
Niet alles wat we voelen, komt uit ons hart. Verdriet, boosheid, blijheid en angst zijn emoties die regeren vanuit de onderbuik. Emoties kunnen ons overvallen en ons aardig in hun greep houden, maar door ze van een afstandje te bezien, hoeven we ons er niet langer mee te identificeren. In de mythologie staat de koning - dus ook die uit de titel van Tons boek - symbool voor het hart, van waaruit we weer moeten leren leven. Zijn we bereid om niet meer vanuit ons ego te handelen, maar vanuit dienstbaarheid aan het geheel? Alleen dan kan de wereld compleet veranderen. Dat is de onderliggende boodschap van zijn boek. Volg je hart, het klinkt natuurlijk prachtig, maar er moet toch ook gewoon geld verdiend worden? "Ik heb altijd problemen met geld gehad," geeft Ton direct toe. "Terwijl ik nota bene mijn hart volgde. Ik schreef boeken en artikelen en gaf mannenworkshops, maar ik verdiende er nauwelijks iets mee. En dat ten tijde van onze eco- nomische hoogtijdagen waarin iedereen geld als water leek te verdienen. Op dat moment frustreerde me dat ten zeerste en voelde ik me nietig en onbelangrijk. Toch heb ik nooit opgegeven." Nu pas ziet hij hoeveel goeds dat hem heeft gebracht. Het heeft hem geleerd om zich te beperken en trouw te blijven aan wie hij is. "En misschien dondert ons hele financiële stelsel straks wel in elkaar en gaan we weer terug naar de ruilhandel. Geld was in eerste instantie ook niets meer dan een ruilmiddel, maar het is een doel geworden. En door al het kunstmatige gedoe ermee zijn de problemen ontstaan. Alles is uit balans en juist daar- om is het nu belangrijker dan ooit om ons hart te volgen en onze talenten te gebruiken." De snelweg naar het paradijs is een illusie, benadrukt hij. "Het liefst willen we meteen van onze problemen af, in grote stappen thuis zijn. Even een cursus hier of een dure training daar volgen en dan ta-da-da-daaam..." (Hij zwaait zijn armen wijd uiteen.) "...gaat het ons allemaal lukken. Maar zo werkt het niet." Hoe werkt het dan wel? Wat kunnen we zelf doen in deze tijd waarin alles op de schop lijkt te gaan? "Een kant en klaar antwoord is er niet. De uitdaging is - naast geduld, verdraagzaamheid en doorzettingsvermogen betrachten - om onze grootste angst onder ogen te zien. Zowel op collectief als op individueel niveau. We moeten niet van de crisis af willen, we moeten er dwars doorheen! Onze angst is als een draak die de bewaker is van onze grootste schat. We moeten de draak in de ogen kijken en er niet voor terugdeinzen. Dan stuit je op de diepere lagen onder de angst: pijn en verdriet, maar ook vreugde en wijsheid. Je beseft dan ten volle dat de dingen gaan zoals ze gaan, en ook moeten gaan om bepaalde ontwikkelingen op gang te brengen. Het is een proces van ontwaken uit ons vernauwde bewustzijn, een proces dat ieder voor zichzelf moet doorlopen."

Nogmaals haalt Ton'TheLordoftheRings'aan- een verhaal dat hij ziet als een metafoor voor onze tijd, met Midden-Aarde als symbool voor Europa. Ondanks grote tegenslag en ellende zijn er in deze vertelling enkele wezens die in een goede afloop blijven geloven. Dat is uiteindelijk hun redding, en volgens Ton ook onze redding. "Het hele 2012- verhaal gaat over niets anders dan het maken van een sprong. Een sprong in bewustzijn. Dat is waar we voor staan. Maar omdat we niet weten waar we terechtkomen en bang zijn voor het onbekende, proberen we het oude systeem krampachtig in stand te houden. Vraag jezelf oprecht af: waar staat de crisis voor? Zoek uit wat die je te vertellen heeft, en dan zie je dat het een schat in vermomming is. We leven in een over-verzekerde maatschappij waarin we worden 'verzorgd' van onze wieg tot aan ons graf. Dat systeem begint nu te wankelen en maakt ons onzeker, maar het is tegelijkertijd een kans om wakker te worden en weer voluit te gaan leven. Durf je daarom te laten vallen. Klamp je niet langer vast aan schijnzekerheden. Pak het zwaard van je eigen waarheid op en laat het stralen in de zon!"

Informatie: www.tonvanderkroon.nl
tekst Roxane Catz fotografie HaRold PeReiRa

Roxane Catz schrijft en interviewt voor Happinez al zo lang het blad bestaat. Maar het interview met Ton van der Kroon zal ze niet snel vergeten. "Het was echt een uitdaging. Niet het gesprek zelf met deze bijzondere man, maar het op papier zetten ervan. Hoofdredacteur Marije had me al gezegd: 'Hij is niet makkelijk te plaatsen. Hij heeft visioenen en krijgt boodschappen door. Probeer hem maar zo onbevangen mogelijk te bevragen.' Door de ontmoeting met Ton besefte ik weer eens hoe belangrijk het is om werkelijk vanuit je hart te leven. Van elk interview en artikel leer ik weer iets. Daarom werk ik niet alleen voor Happinez, maar werkt Happinez ook voor mij."

Bekijk hierhet artikel in pdf